Ποίηση

0

ΤΡΕΛΛΗ ΧΑΡΑ

Μὲ γυμνὸ πόδι στὰ πλούσια τὰ λουλούδια, μὲ ξέπλεγα στὶς αὖρες τὰ μαλλιά της πετᾷ ἡ τρελλὴ χαρὰ μὲ τὰ τραγούδια, παιδούλα δροσερὴ σὰ μοσχομπάτης. Σὰν πεταλούδα βελουδένια χνούδια τινάζει ἀπ' τὰ πολύχρωμα φτερά...

0

Ἐργάτης στὰ Ἐργαστήρια τοῦ Χρόνου

Καθὼς ἐργάζονταν τὸ σχῆμα, ἐργάτης σὲ ὑαλουργεῖο, κατάλαβε πολὺ καλὰ τὸν ἔρωτα γιὰ τὴν ὕλη, ὅπου φυσοῦσε τὴν πνοή του. Κάποτε κρύσταλλο, κάποιο μαργαριτάρι, φίλντισι, πολύτιμο ἐλεφαντοκόκκαλο ἢ ὀπάλι μὲ χρώματα ὁμίχλης πρὸς τὸ...

0

ΡΟΔΟΥ ΜΟΣΚΟΒΟΛΗΜΑ

Ἐφέτος ἄγρια μ' ἔδειρεν ἡ βαρυχειμωνιὰ ποὺ μ' ἔπιασε χωρὶς φωτιὰ καὶ μ' ηὗρε χωρὶς νιάτα, κι ὥρα τὴν ὥρα πρόσμενα νὰ σωριαστῶ βαριὰ στὴ χιονισμένη στράτα. Μὰ χτὲς καθὼς μὲ θάρρεψε τὸ γέλιο...

Η Αναστηλώση των Αγίων Εικόνων 0

Ἡ Ὀρθοδοξία

Γλυκὸ ποὺ εἶναι τὸ σκοτάδι στὶς εἰκόνες τῶν προγόνων ἄμωμα χέρια μεταληπτικὰ ροῦχα ποὺ τ'ἄδραξεν ἡ γαλήνη καὶ δὲ γνωρίζουν ἄνεμο βαθιὰ τὸ ἐλέησον ἀπ' τοὺς ἄυλους βράχους τὰ μάτια σὰν καρποὶ εὐωδάτοι. Κι...

0

"Δε θυμιατίζουμε. Δεν προσκυνάμε. Αυτή είν’ η Χάρτα μας εμάς"

"Και να τους πεις ακόμη πως ζούμε φρυγμένοι, πεινασμένοι μα όχι απελπισμένοι Οι απελπισμένοι πες ζούνε μπρούμυτα. Με φοβισμένα μάτια. Με σκεπασμένα λόγια. Με δαρμένη φωνή. Όχι, δεν είμαστε απελπισμένοι. Οι απελπισμένοι μόνο τρέμουν....

0

Οὐκ ἔγνως

Γιὰ τὲς θρησκευτικὲς μας δοξασίες – ὁ κοῦφος Ἰουλιανὸς εἶπεν «Ἀνέγνων, ἔγνων, κατέγνων». Τάχατες μᾶς ἐκμηδένισε μὲ τὸ «κατέγνων» του, ὁ γελοιωδέστατος. Τέτοιες ξυπνάδες ὅμως πέρασι δὲν ἔχουνε σ᾿ ἐμᾶς τοὺς Χριστιανούς. «Ἀνέγνως, ἀλλ᾿...

0

ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ

— Πατρίδα μου, τί θὲς νὰ σοῦ χαρίσω Γιὰ τὸν καλὸ τὸ χρόνο ποῦ θὰ 'ρθῇ; — Παιδί μου, τὸ κορμὶ τὸ λιονταρίσσο Καὶ τὸ παλληκαρίσσο τὸ σπαθί, Καὶ τὴ νεραϊδογέννητη τὴ χώρα Μαζῆ...

0

Πιστεύεις δὲν πιστεύεις...

Πιστεύεις δὲν πιστεύεις νὰ κοιτᾶς ψηλά ἡ πινακίδα πάνω ἀπὸ τὸν ἑτοιμόρροπο κόσμο μας ταλαντεύεται ἐπικίνδυνα. Γιώργος Ποταμίτης Πηγή: Προσωπικός λογαριασμός Γ. Ποταμίτη