Ἰχνηλατῶντας Ποιητικὰ Μονοπάτια

0

Λήθη (Λορέντζος Μαβίλης)

Καλότυχοι οἱ νεκροὶ ποὺ λησμονᾶνε Τὴν πίκρα τῆς ζωῆς. Ὅντας βυθίσῃ Ὁ ἥλιος καὶ τὸ σούρουπο ἀκλουθήσῃ, Μὴν τοὺς κλαῖς, ὁ καϋμός σου ὅσος καὶ νἆναι. Τέτοιαν ὥρα οἱ ψυχὲς διψοῦν καὶ πᾶνε Στῆς...

1

Ὅσο μπορεῖς (Κωνσταντῖνος Π. Καβάφης)

Κι ἄν δὲν μπορεῖς νὰ κάμεις τὴν ζωή σου ὅπως τὴν θέλεις, τοῦτο προσπάθησε τουλάχιστον ὅσο μπορεῖς: μὴν τὴν ἐξευτελίζεις μὲς στὴν πολλὴ συνάφεια τοῦ κόσμου, μὲς στὲς πολλὲς κινήσεις κι ὀμιλιες. * Μὴν...

0

Τελευταῖος Σταθμός (Γιῶργος Σεφέρης)

Λίγες οἱ νύχτες μὲ φεγγάρι ποὺ μ᾿ ἀρέσαν. Τ᾿ ἀλφαβητάρι τῶν ἄστρων ποὺ συλλαβίζεις ὅπως τὸ φέρει ὁ κόπος τῆς τελειωμένης μέρας καὶ βγάζεις ἄλλα νοήματα κι ἄλλες ἐλπίδες, πιὸ καθαρὰ μπορεῖς νὰ τὸ...

0

Τὰ μάτια τῆς ψυχῆς μου - Ἡ Ξενητεμμένη (Κωστὴς Παλαμᾶς)

Ἐλθέ, μάκαιρα θεά, μάλ' ἐπήρατον εἶδος ἔχουσα, Ψυχῇ γάρ σε καλῶ σεμνῇ, ἁγίοισι λόγοισι. (Ἔλα, θεά μακαριστὴ καὶ τρισχαριτωμένη, Σὲ κράζω μὲ ψυχὴ σεμνή, σὲ κράζω μ' ἅγια λόγια!) Ὀρφικός ὕμνος εἰς Ἀφροδίτην. ᾿Σ'...