Ἰχνηλατῶντας Ποιητικὰ Μονοπάτια

0

Τὰ σκολιὰ χτίστε! (Κωστῆς Παλαμᾶς)

ΣΤΟ Δ.Π. ΠΕΤΡΟΚΟΚΚΙΝΟ Μὲ τὴ φλόγα ποὺ ψένει καὶ ποὺ πλάθει, μὲ τῆς καρδιᾶς τὴ φλόγα, μὲ τοῦ Λόγου τὴ δύναμη, ξεσκέπαστα, καθάρια, καὶ μὲ τὰ χέρια, καὶ μὲ τὰ μαχαίρια, τὸν τόπο πάρτε....

0

Τρῶες (Κωνσταντῖνος Π. Καβάφης)

Εἶν' ἡ προσπάθειές μας, τῶν συφοριασμένων· εἶν' ἡ προσπάθειές μας σὰν τῶν Τρώων. Κομμάτι κατορθώνουμε· κομμάτι παίρνουμ' ἐπάνω μας· κι ἀρχίζουμε νἄχουμε θάρρος καὶ καλὲς ἐλπίδες. Μὰ πάντα κάτι βγαίνει καὶ μᾶς σταματᾶ. Ὁ...

0

Θεσσαλονίκη II

Στὴ Μυρτὼ Κουμβακάλη Τράνταζε σὰν ἀπὸ σεισμὸ συθέμελα ὁ Χορτιάτης κι ἀκόντιζε μηνύματα μὲ κόκκινη βαφή. Γραφὴ ἀπὸ τρεῖς καὶ μοῦ 'γινες μοτάρι καὶ καρφί. Μὰ ἔριχνε ἡ Τούμπα, σὲ διπλὸ κρεβάτι, τὰ χαρτιὰ...

0

ΓΗ (Ανδρέας Εμπειρίκος)

Με ηδονή αναμοχλεύουμε τα χώματά μας Σπέρνοντας στις γυναίκες και στη γη Λέγοντας: Γη γη γηγενής,γη μάνα γη Γη γη πατρίδα μας παντού στην οικουμένη Γη της καρδιάς μας Γη του πέους μας Γη...

0

Πρόλογος (Κώστας Βάρναλης)

Γράφε, Ἱστορία, τά ψέματά σου ἀράδα καί βλόγα τό Φονιά, βρίζε τό Θύμα! Κι Ἀρετή, τῶν δρομάκων σουσουράδα, τόν κάθε σωματέμπορά σου τίμα. Καί σύ, Νόμε, τῶν ἂνομων ἀσπίδα, σάν τή μαϊμού ἀπό κλῶνο...

0

Ἕνας μικρότερος κόσμος (Νικηφόρος Βρεττάκος)

Ἀναζητῶ μιὰν ἀκτὴ νὰ μπορέσω νὰ φράξω μὲ δέντρα ἢ καλάμια ἕνα μέρος τοῦ ὁρίζοντα. Συμμαζεύοντας τὸ ἄπειρο, νἄχω τὴν αἴσθηση: ἢ πὼς δὲν ὑπάρχουνε μηχανὲς ἢ πὼς ὑπάρχουνε πολὺ λίγες. ἢ πὼς δὲν...

0

Ἡ μουσική (Γεράσιμος Μαρκορᾶς)

Χαῖρε, ὦ θεία, ποὺ μάγια τόσα δίχως μίλημα σκορπᾶς· ποὺ τοῦ κόσμου κάθε γλῶσσα μὲ τοὺς ἤχους σου νικᾷς! Σὰν τὸ στῆθος πλημμυρίσῃ ἀπὸ αἰσθήματα πολλά, μέσα ἐκεῖθε νὰ τὰ χύσῃ δυσκολεύεται ἡ λαλιά....

0

Ἀρχηγοί (Γεώργιος Σουρῆς)

Τοῦ Διογένη πιάσετε ἀμέσως τὸ φανάρι, κι᾿ ἐλᾶτε νὰ γυρέψουμε κανέναν ἀρχηγό· ἀλλὰ καθένας μας, θαρρῶ, εἶν᾿ ἄξιος νὰ πάρῃ τὴν ἀρχηγίαν κόμματος, ἀκόμη δὰ κι᾿ ἐγώ. Γιὰ τὰ πρωτεῖα ξεψυχᾷ κάθε Ρῳμιὸς λεβέντης,...