Tagged: Γιώργος Σεφέρης

0

Κύπρος ἡ ἀεὶ Ἑλλὰς

Εὐδοξία Αὐγουστίνου. Φιλόλογος - Θεολόγος Κομμάτι ἀναπόσπαστο ἀπό τήν ἀ­γαπημένη γῆ τῆς Ἑλλάδος εἶναι τό μεγάλο νησί στά ἀνατολικά τῆς Με­σο­­γείου, ἡ Κύπρος μας. Ἡ στρατηγική θέση της, τά ἀποθέματα χαλκοῦ καί ἡ ξυλεία...

ΕΣΤΙΝ ΟΥΝ ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ-ΣΤΡΑΒΩΝ 0

Μακεδονία και "Χρόνους Πολλούς μετά την Αμαρτία που την είπανε Αρετή...."

Θ. Μαλκίδης Αφού παρέδωσαν τη μισή Κύπρο και ετοιμάζονται να παραδώσουν την άλλη μισή και αδιαφόρησαν για τη Θράκη και το Αιγαίο, νομιμοποιώντας τον Τουρκικό φασισμό, σιώπησαν για ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα στην...

0

Από τα Μνημόνια, στους "διανοούμενους" και τους "καθηγητές", από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη.....

Θ. Μαλκίδης Σε αναλόγου δυσκολίας, απογοήτευσης και θλίψης περιόδους για την πατρίδα μας, ο λαός μας προσέβλεπε στους διανοούμενους, στην πνευματική του ηγεσία. Περίμενε να του ανοίξουν, συν Θεώ, το δρόμο για να διεκδικήσει,...

Ὁ ὀρειχάλκινος ἀνδριάντας τοῦ ἥρωα στρατιώτη, ἢ τοῦ ἀγνώστου στρατιώτη, ἔργο τοῦ γλύπτου Λαζάρου Λαμέρα, ἔχει ὕψος 5,5 μ. καὶ τοποθετήθηκε τὸ 1966 στὴν θέσι ὅπου βρίσκεται καὶ σήμερα. Ἀπὸ τότε δεσπόζει στὸ πεδίον τῆς μάχης τοῦ Καλπακίου. 0

Ἡ συμβολὴ τῆς Ἑλλάδας στὴ νίκη

Γράφει ὁ Νατσιὸς Δημήτρης, δάσκαλος-Κιλκὶς "Ὀμπρὸς κ' ἡ Ἑλλάδα σκώθηκε Καὶ διασκορπάει τὰ σκότη! Ἀνάστα ἡ Ἀνθρωπότη, Κι ἀκλούθα τὴν...Ὀμπρός!" (Ἄγγελος Σικελιανὸς) «Κατακλίθημεν ἄνθρωποι καὶ ἀνηγέρθημεν ἔθνος», γράφει ὁ Ἄγγελος Βλάχος τὴν μεγάλη ἐκείνη...

0

Τῆς γλώσσας μας ἐτυμολογικοὶ θησαυροί…

Γράφει ὁ Δημ. Νατσιός «Ἀπ᾽ ὅ,τι κάλλη ἔχει ὁ ἄνθρωπος τὰ λόγια ἔχουν τὴ χάρη νὰ κάνουσι κάθε καρδιά, παρηγοριὰ νὰ πάρει». (Ἐρωτόκριτος) Ταξίδι, καρποβριθὲς καὶ εὐφρόσυνο, εἶναι ἡ ἀναζήτηση τῆς ἐτυμολογίας, τῶν γενεθλίων...

Ἑλλάδα 0

Ανδρείοι και ανδρείκελα

Νίκος Κωνσταντινίδης Η φτώχεια είναι θεριό που δεν τιθασεύεται. Η ανάγκη κάνει τον άνθρωπο επαναστάτη. Οι πρόγονοί μας, αναγνωρίζοντας τη δύναμη της ανάγκης, την τοποθέτησαν πάνω κι από τους θεούς τους στο πνεύμα του...

Μικρασιατική καταστροφή 0

Μι­κρά Ἀ­σί­α

Ἦ­ταν 29 Μα­ΐ­ου τοῦ 1453, ὅ­ταν ἀ­κού­στη­κε ἡ σπα­ρα­κτι­κή κραυ­γή: «Ἑ­ά­λω ἡ Πό­λις Σου, Θε­ο­τό­κε». Ἀ­μέ­σως ὅ­μως ὁ λα­ός μας, πα­ρη­γο­ρών­τας τό «Ρό­δον τό Ἀ­μά­ραν­το» τῆς Ὀρ­θο­δο­ξί­ας, ρί­χνον­τας καί τόν σπό­ρο τῆς ἀντί­στα­σης καί...

0

Τό δέντρο τῆς εὐχῆς

Νά ἁλιεύεις στά βάθη τῶν στιγμῶν τήν ἀναπνοή τοῦ Θεοῦ. Τήν πανταχοῦ παροῦσα καί τά πάντα πληροῦσα θεῖα πνοή. Νά ἐπιτρέπεις σέ αὐτήν τήν παρουσία καί σέ αὐτήν τήν πληρότητα νά σέ καινουργεῖ. Ἀναπνοή...