Tagged: Κωστής Παλαμάς

Thunderstorm at the street of the knights ~ Rhodes 0

Ὁ κόλακας κι ὁ ψεύτης χαλασμοί σου...

Ὁ κόλακας κι ὁ ψεύτης χαλασμοί σου, τῆς ἁμαρτίας πατρίδα, ἄμυαλη Μάννα, τοῦ κόσμου εἶσαι τὸ σκύβαλο· ἀπελπίσου! Σὲ λιώσανε τὰ χάϊδια τὰ λαοπλάνα στοῦ κόλακα τὰ χέρια καὶ στοῦ ψεύτη· χτυπῆστε τὴ νεκρώσιμη...

Ιερός Ναός Αγίων Βασιλείου και Βλασίου, Μιστί Καππαδοκίας 0

Οἱ βωμοὶ συντριμμένοι...

Οἱ βωμοὶ συντριμμένοι, καὶ σβυσμένα τὸ πολυκάντηλα ὅλα τῆς λατρείας. Οὔτ' ἡ Ἀθηνᾶ, πολεμικὴ παρθένα, καὶ μήτε ἡ εὐλογία τῆς Παναγίας. Σ' ἀρχαῖα καὶ νέα, παλάτια καὶ ρημάδια, τ' ἄδειο παντοῦ· τὸ κρύο τῆς...

0

Ὁ Κολοκοτρώνης καὶ τὰ μαλλιαρὰ σκυλιά, ὁποὺ κάνουν θελήματα…

Γράφει ὁ Δημ. Νατσιός Δάσκαλος-Κιλκίς Λίγο πρὶν συλλάβει ἡ βαυαρικὴ ἀντιβασιλεία τὸν «προδότη» τοῦ Ἔθνους, Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, ὁ Ἄρμανσπεργκ, θέλοντας νὰ τὸν δοκιμάσει, τοῦ εἶπε: -Ἔχεις πολλοὺς ἐχθρούς, στρατηγέ. -Ἔχω παραδέχτηκε ὁ Κολοκοτρώνης, μὰ...

Μικρασιατική καταστροφή 0

Μι­κρά Ἀ­σί­α

Ἦ­ταν 29 Μα­ΐ­ου τοῦ 1453, ὅ­ταν ἀ­κού­στη­κε ἡ σπα­ρα­κτι­κή κραυ­γή: «Ἑ­ά­λω ἡ Πό­λις Σου, Θε­ο­τό­κε». Ἀ­μέ­σως ὅ­μως ὁ λα­ός μας, πα­ρη­γο­ρών­τας τό «Ρό­δον τό Ἀ­μά­ραν­το» τῆς Ὀρ­θο­δο­ξί­ας, ρί­χνον­τας καί τόν σπό­ρο τῆς ἀντί­στα­σης καί...

0

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Κ' ἔγυρ' Ἐκεῖνος τὸ ἄχραντο κεφάλι καὶ ξεψύχησε στὸ μαῦρο τὸ κορμί μου ἀπάνου· ἄστρα γινῆκαν τὰ καρφιὰ τοῦ μαρτυρίου του, ἄστραψα κι ἀπὸ τὰ χιόνια πιὸ λευκὸς τὰ αἰώνια τοῦ Λιβάνου. Οἱ καταφρονεμένοι...

0

1821 - ΑΠΛΑΙ ΣΚΕΨΕΙΣ

Τὴν σημαίαν τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως ὕψωσεν εἰς τὸ μοναστῆρι τῆς Ἁγίας Λαύρας ὁ ἀρχιεπίσκοπος Γερμανός. Ἡ ἀκρίβεια τοῦ γεγονότος ἀμφισβητεῖται. Τὴν περίφημον λειτουργίαν τῆς Ἁγίας Λαύρας, γύρω τῆς ὁποίας πλέκονται ἀπὸ τριῶν τετάρτων αἰῶνος...

0

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΤΟΥ ΜΙΣΤΡΑΛ

1 Μὲ τὴν αὐγὴ καὶ ἡ θάλασσα μενεξεδένια λάμπει, καὶ μὲ τὸ φῶς τὰ πάντα ξανανιώνουν. Νά ἡ ἄνοιξη γυρίζει, νὰ τὸ χελιδόνι στὸν Παρθενώνα ξαναχτίζει τὴ φωλιά του! Πανίερη Ἀθηνᾶ, τίναξε τὸ πουλί...

0

ΡΟΔΟΥ ΜΟΣΚΟΒΟΛΗΜΑ

Ἐφέτος ἄγρια μ' ἔδειρεν ἡ βαρυχειμωνιὰ ποὺ μ' ἔπιασε χωρὶς φωτιὰ καὶ μ' ηὗρε χωρὶς νιάτα, κι ὥρα τὴν ὥρα πρόσμενα νὰ σωριαστῶ βαριὰ στὴ χιονισμένη στράτα. Μὰ χτὲς καθὼς μὲ θάρρεψε τὸ γέλιο...