«χαῖρε, ξεῖνε, παρ᾿ ἄμμι φιλήσεαι: αὐτὰρ ἔπειτα δείπνου πασσάμενος μυθήσεαι ὅττεό σε χρή.»
«Κάπου, φαίνεται, θα διασκεδάζουν μόλο που δεν υπάρχουν διόλου σπίτια ή άνθρωποι ακούω κιθάρες κι άλλα γέλια που δεν είναι σιμά Μπορεί και μακριά πολύ μέσα στων ουρανών τ’ αποκαΐδια την Ανδρομέδα, την Άρκτο...
Ἔλα, παιδί μου, νὰ σοῦ δείξω τὸν κόσμο ποὺ ἔγινε ἀπ’ τὸ Λόγο τοῦ Θεοῦ κι ἀπὸ πηλό. Στὸ μέρος ποὺ θωρεῖς τὶς νύχτες σκόρπια πάνου στὴ γῆς μιὰ χούφτα ἀστέρια, ἐκεῖ τ’ ἄλλα...
Ἀφιερωμένο σ΄ ἐκείνους πού τό ἔγραψαν μέ τό αἷμα τους καί τήν παληκαριά τους {…} Ἐκείνη τήν Κυριακή τοῦ Ἀπρίλη ἡ Πολιτεία ξύπνησε ὅπως ξυπνάει ὁ ἄρρωστος πού εἶχε ἐφιάλτες ὅλη τή νύχτα. Τά...
Χαρὰ σ’ ἐκειὸν ποὺ πρωτοσήκωσε ἀπ’ τὶς σκόνες σκεπασμένο, τὸ δίστομο σπαθὶ τοῦ λόγου Σου, στὸν ἥλιο, Μακρυγιάννη, κι’ εἶδε ποὺ οἱ κόψες του μεμιᾶς ξαστράψαν ἀνέγγιχτες στὸ φῶς, κι’ οἱ δυὸ πλευρές του...
«Το ποσοστό της ομορφιάς που μου αναλογούσε πάει, το ξόδεψα όλο. Έτσι θέλω να μ’ έβρει ο ερχόμενος χειμώνας, χωρίς φωτιά, μ’ ένα κουρελιασμένο παντελόνι, ν’ ανακατεύω άγραφα χαρτιά σαν να οδηγάω την ορχήστρα...
Σε ένα θαύμα μόνο πιστεύω στη ζωή. Σ’ αυτό έλαβα μέρος. Γιώργος Ποταμίτης Πηγή: Προσωπικός λογαριασμός Γ. Ποταμίτη
Στήν διαδρομή πρός τήν Πόλη τῶν Λιμνῶν μέ τούς Χίλιους Λωτούς, κάποιοι ἄντρες, πού μετέφεραν ἕνα φορεῖο, τόν πλησίασαν καί τοῦ ζήτησαν, στό ὄνομα τοῦ Αὐτοκράτορα, νά ἀνέβει πάνω. Ὅταν ἔφτασαν στό παλάτι, ὅλο...
Ολοένα σφύριζε ο αέρας κι ολοένα σκοτείνιαζε κι ολοένα έφτανε η μακρινή φωνή στ’ αυτιά μου: «μια ζωή ολόκληρη…», «μια ζωή ολόκληρη…» («Ημερολόγιο ενός Αθέατου Απριλίου»- Οδ. Ελύτης). Το θαύμα αναζητούμε μια ζωή ολόκληρη....
