«χαῖρε, ξεῖνε, παρ᾿ ἄμμι φιλήσεαι: αὐτὰρ ἔπειτα δείπνου πασσάμενος μυθήσεαι ὅττεό σε χρή.»
Ὁ Κώστας Καρυωτάκης γεννήθηκε στὶς 30 Ὀκτωβρίου τοῦ 1896 στὴν Τρίπολη. Τὸ ἐπάγγελμα τοῦ πατέρα του – πολιτικὸς μηχανικὸς τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων ἔργων – τὸν ἀνάγκασε νὰ ζήσει σὲ διάφορες ἐπαρχιακὲς πόλεις, ὅπου ἐκεῖνος...
Φθονῶ τὴν τύχη σας, προνομιοῦχα πλάσματα, κοῦκλες ἰαπωνικές. Κομψά, ῥόδινα μέλη πλαστικὲς γραμμές, μεταξωτά, διαφανῆ ῥοῦχα. Ζωή σας ὅλη τὰ ὡραῖα σας μάτια. Στὰ χείλη μόνο οἱ λέξεις τῶν παθῶν. Ἕνα ἒχετ’ ὄνειρο: τὸν...
…Μὴν μὲ μαρτυρήσεις! Καὶ προπαντὸς νὰ μὴν τοῦ πεῖς πὼς μ᾿ ἐγκατέλειψεν ἡ ἐλπίδα! Καθὼς κοιτᾷς τὸν Ταΰγετο, σημείωσε τὰ φαράγγια ποὺ πέρασα. Καὶ τὶς κορφὲς ποὺ πάτησα. Καὶ τὰ ἄστρα ποὺ εἶδα. Πές...
Ὅπου καὶ νὰ ταξιδὲψω ἡ Ἑλλάδα μὲ πληγώνει. Στὸ Πήλιο μὲσα στὶς καστανιές τὸ πουκάμισο τοῦ Κενταύρου γλιστροῦσε μὲσα στὰ φύλλα γιὰ νὰ τυλιχτῇ στὸ κορμί μου καθὼς ἀνέβαινα τὴν ἀνηφόρα κι ἡ θάλασσα...
«Φρόνιμα καὶ ταχτικὰ πάω μὲ κεῖνον ποὺ νικᾷ». Ὁ ἕνας Λίγη δροσιά, οὐρανέ μου, καὶ χάηδεμα τ’ ἀνέμου, κελάηδημα πουλιοῦ, ξανάνιωμ’ Ἀπριλιοῦ! Ἀνάσ᾿, ἀνάσα λίγη! Χρόνια ἡ θελιὰ μᾶς πνίγει. Λίγη χαρὰ σ’ ἀφτὰ...
στροφὴ πρώτη. Ἐγύρισε ταὶς πλάταις του· φεύγει, φεύγει ὁ προδότης· ἀλαμπῆ σέρνει τ᾿ ἅρματα φαρμακερά, τὸ στῆθος του ἔγινεν ᾅδης. 5 β´. Τὸν σταυρὸν καὶ τοὺς Ἕλληνας ἄφησ᾿ ὀπίσω, ἐξάπλωσεν ἀδελφικῶς τὴν χεῖρα του...
Ἀτσάλινος καὶ σοβαρὸς ἀπάνω στ᾿ ἄλογό του τὸ ἀχαμνό, τοῦ Θερβαντὲς ὁ ἥρωας περνάει, καὶ πίσω του, τὸ στωικὸ γαϊδούρι του καβάλα ὁ ἱπποκόμος του ὁ χοντρὸς ἀγάλια ἀκολουθάει. Αἰῶνες ποὺ ξεκίνησε κι αἰῶνες...
στροφὴ πρώτη. Τῆς θαλάσσης καλήτερα φουσκωμένα τὰ κύματα ῾νὰ πνίξουν τὴν πατρίδα μου ὡσὰν ἀπελπισμένην, ἔρημον βάρκαν. 5 β´. ῾Στὴν στεριάν, ῾ς τὰ νησία καλήτερα μίαν φλόγα ῾νὰ ἰδῶ παντοῦ χυμένην, τρώγουσαν πόλεις, δάση,...
