«χαῖρε, ξεῖνε, παρ᾿ ἄμμι φιλήσεαι: αὐτὰρ ἔπειτα δείπνου πασσάμενος μυθήσεαι ὅττεό σε χρή.»
Γράφει ὁ Δημ. Νατσιός Ὅταν θέλω νὰ διδάξω στοὺς μαθητές μου, παιδιὰ τοῦ δημοτικοῦ, τὴν ὡραιότητα τῆς ἐτυμολογίας τῶν λέξεων τῆς γλυκάκουστης γλώσσας μας, τοὺς ἀναφέρω ἕνα πολὺ ἁπλὸ παράδειγμα. Τοὺς ρωτῶ γιατί ὀνομάστηκε...
Γανωτῆς Κωνσταντῖνος Ὁ Εὐριπίδης ἔγραψε τὶς περισσότερες τραγωδίες του κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Πελοποννησιακοῦ πολέμου. Σ’ αὐτὸν τὸν ἐμφύλιο πόλεμο οἱ Ἀθηναῖοι συμπεριφέρθηκαν πολὺ σκληρὰ στοὺς ἄλλους Ἕλληνες καὶ πολεμοῦσαν μόνο γιὰ τὸ συμφέρον...
Ἰησοῦς ἀναστὰς πανσθενὴς ἇλτο ἐκ τάφου καὶ βροτοῖς ἀρήξας ἐῤῥύσατο ἐγγὺς παραστὰς ἀπτέροις πωτήμασι ἐν ᾍδα μυχοῖς ἀνηλίοις. Ἡμῖν ἀλιτοῦσιν ὑπ᾿ ἄφρονι λύμᾳ ἤλυθε σαωτὴρ καὶ παραφθορὰ φρενοδαλὴς πέπαυται. Διὸ ἄγε δὴ καὶ χορὸν...
του Κωνσταντίνου Γανωτή Το λέω χωρίς διάθεση να κινδυνολογήσω. Το βλέπω, το ζω. Πολλοί στις μέρες μας ζουν σαν να μην ανήκουν σε κανένα έθνος. Κι αν ακούσουν την ανήσυχη κραυγή μας “το έθνος...
