Ἔλα νὰ παίξουμε…
Ἔλα νὰ παίξουμε.
Θὰ σοῦ χαρίσω τὴ βασίλισσά μου.
(Ἦταν γιὰ μένα μιὰ φορὰ ἡ ἀγαπημένη
Τώρα δὲν ἔχω πιὰ ἀγαπημένη)
Θὰ σοῦ χαρίσω τοὺς πύργους μου
(Τώρα πιὰ δὲν πυροβολῶ τοὺς φίλους μου
Ἔχουν πεθάνει ἀπὸ καιρὸ πρὶν ἀπὸ μένα)
Ὅλα, ὅλα καὶ τ’ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω
Ὅλα, ὅλα καὶ τ’ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω
Μονάχα ἐτοῦτο τὸν τρελό μου θὰ κρατήσω
ποὺ ξέρει μόνο σ’ ἕνα χρῶμα νὰ πηγαίνει
δρασκελώντας τὴν μίαν ἄκρη ὢς τὴν ἄλλη
γελώντας μπρὸς στὶς τόσες πανοπλίες σου
μπαίνοντας μέσα στὶς γραμμές σου ξαφνικὰ
ἀναστατώνοντας τὶς στέρεες παρατάξεις
Ἔλα νὰ παίξουμε.
Ὁ βασιλιὰς αὐτὸς δὲν ἤτανε ποτὲ δικός μου
Κι ὕστερα τόσους στρατιῶτες τί τοὺς θέλω!
Τραβᾶνε μπρὸς σκυφτοὶ δίχως κἄν ὄνειρα
Ὅλα, ὅλα, καὶ τ’ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω
Ὅλα, ὅλα, καὶ τ’ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω
Μονάχα ἐτοῦτο τὸν τρελό μου θὰ κρατήσω
ποὺ ξέρει μόνο σ’ ἕνα χρῶμα νὰ πηγαίνει
δρασκελώντας τὴν μίαν ἄκρη ὥς τὴν ἄλλη
γελώντας μπρὸς στὶς τόσες πανοπλίες σου
μπαίνοντας μέσα στὶς γραμμές σου ξαφνικὰ
ἀναστατώνοντας τὶς στέρεες παρατάξεις
Ἔλα νὰ παίξουμε…
Κι αὐτὴ δὲν ἔχει τέλος ἡ παρτίδα…
μερικά παιχνίδια τα παίζουμε με καρδιά και όχι με στρατηγική…
και όταν χάνονται οι βασίλισσες και οι φίλοι, μένει μόνο ένας τρελός
να μας θυμίζει πως κάποτε αγαπήσαμε χωρίς άμυνα…
Πηγή: Η ζωή μας μια βόλτα
