“Ergo propter hoc”
Ἄς γίνουμε μάρτυρες ἑνός ἐξαίσιου διαλόγου:
Νόηση: Νόμωι γλυκύ, νόμωι πικρόν, νόμωι
θερμόν, νόμωι ψυχρόν, νόμωι χροιή,
ἐτεῆι δέ ἄτομα καί κενόν.
(Συμβατικά εἶναι τό γλυκό, τό πικρό, τό ζεστό, τό ψυχρό,
συμβατικό εἶναι τό χρῶμα, πραγματικά εἶναι τά ἄτομα καί τό κενό)
Αἰσθήσεις: Τάλαινα φρήν, παρ΄ ἡμέων λαβοῦσα τάς πίστεις,
ἡμέας καταβάλεις; πτῶμα τοι τό κατάβλημα.
(Καημένη νόηση, παίρνεις τά ἀποδεικτικά στοιχεῖα ἀπό ἐμᾶς,
καί περιμένεις νά μᾶς νικήσεις μέ αὐτά; Ἡ νίκη σου εἶναι ἡ ἧττα σου)
Δημόκριτος
Πηγή: Ἀρχαῖο κείμενο, http://www.fysis.cz/
Φωτογραφία: https://gr.pinterest.com/
Χρύσα Νικολοπούλου/Ἑλλήνων Φῶς
