«χαῖρε, ξεῖνε, παρ᾿ ἄμμι φιλήσεαι: αὐτὰρ ἔπειτα δείπνου πασσάμενος μυθήσεαι ὅττεό σε χρή.»
«Κάπου, φαίνεται, θα διασκεδάζουν μόλο που δεν υπάρχουν διόλου σπίτια ή άνθρωποι ακούω κιθάρες κι άλλα γέλια που δεν είναι σιμά Μπορεί και μακριά πολύ μέσα στων ουρανών τ’ αποκαΐδια την Ανδρομέδα, την Άρκτο...
Ἔλα, παιδί μου, νὰ σοῦ δείξω τὸν κόσμο ποὺ ἔγινε ἀπ’ τὸ Λόγο τοῦ Θεοῦ κι ἀπὸ πηλό. Στὸ μέρος ποὺ θωρεῖς τὶς νύχτες σκόρπια πάνου στὴ γῆς μιὰ χούφτα ἀστέρια, ἐκεῖ τ’ ἄλλα...
Χαρὰ σ’ ἐκειὸν ποὺ πρωτοσήκωσε ἀπ’ τὶς σκόνες σκεπασμένο, τὸ δίστομο σπαθὶ τοῦ λόγου Σου, στὸν ἥλιο, Μακρυγιάννη, κι’ εἶδε ποὺ οἱ κόψες του μεμιᾶς ξαστράψαν ἀνέγγιχτες στὸ φῶς, κι’ οἱ δυὸ πλευρές του...
«Το ποσοστό της ομορφιάς που μου αναλογούσε πάει, το ξόδεψα όλο. Έτσι θέλω να μ’ έβρει ο ερχόμενος χειμώνας, χωρίς φωτιά, μ’ ένα κουρελιασμένο παντελόνι, ν’ ανακατεύω άγραφα χαρτιά σαν να οδηγάω την ορχήστρα...
Σε ένα θαύμα μόνο πιστεύω στη ζωή. Σ’ αυτό έλαβα μέρος. Γιώργος Ποταμίτης Πηγή: Προσωπικός λογαριασμός Γ. Ποταμίτη
Ολοένα σφύριζε ο αέρας κι ολοένα σκοτείνιαζε κι ολοένα έφτανε η μακρινή φωνή στ’ αυτιά μου: «μια ζωή ολόκληρη…», «μια ζωή ολόκληρη…» («Ημερολόγιο ενός Αθέατου Απριλίου»- Οδ. Ελύτης). Το θαύμα αναζητούμε μια ζωή ολόκληρη....
Κάποιος άγνωστος Γαβριήλ μου κάνει νοήματα. – Σύμφωνοι, θα πεθάνουμε όλοι μας . αλλά προς τι; Ψηλά κοιτάω σαν άστρο το βορινό παράθυρο που το ξεχάσανε ανοιχτό και μ’ αναμμένο φως. Οι άλλοι κοιμούνται...
Ὁ Καραϊσκάκης μὲ τὸν Κολοκοτρώνην εἶναι οἱ κατ’ ἐξοχὴν στρατηλάται τοῦ Ἀγῶνος· ἀνέδειξαν ὑπέροχον καὶ κατὰ λόγον στρατηγικῆς ἐμπνεύσεως καὶ τέχνης τὸ πολεμικὸν πνεῦμα τῆς φυλῆς. Ὁ Κανάρης μὲ τὸν Μάρκον Μπότσαρην εἶναι οἱ...
