Η ΓΟΗΤΕΊΑ ΤΗΣ ΕΥΓΈΝΕΙΑΣ!!!

Αν με ρωτήσετε φίλοι μου, τι μου λείπει περισσότερο απ’ τις ανθρώπινες σχέσεις του σήμερα, θα σας απαντήσω… η ευγένεια συνοδευμένη με το πηγαίο χαμόγελο!

“Ὡς χαρίεν ἄνθρωπος, ὅταν ἄνθρωπος ᾖ”. (Μένανδρος): Πόσο χαριτωμένος είναι ο άνθρωπος, όταν είναι άνθρωπος!!!

Δεν ξέρω αν έχουμε χάσει λίγο την… “μπάλα” και την ανθρωπιά μας με τις νέες τεχνολογίες και τα συναφή. Είναι το άγχος; Τα προβλήματα της ζωής; Οι γρήγοροι ρυθμοί; Ο ανταγωνισμός; Η απογοήτευση του απλού ανθρώπου για όσα προβλήματα τον κυκλώνουν; Όποια ή οποίες και να είναι οι απαντήσεις, το σίγουρο είναι πως τείνει πλέον να χαθεί το “πηγαίο χαμόγελο” από τα πρόσωπα των ανθρώπων…

Εκείνο το χαμόγελο και το νεύμα από έναν περαστικό, που ίσως και να μην γνωρίζεις, αλλά σου φτιάχνει τη μέρα!

Εκείνη η χαμογελαστή καλημέρα που σου λέει εγκάρδια ο γείτονας, ανοίγοντας την πόρτα του ασανσέρ!

Εκείνο το χαμόγελο που σου προσφέρει κάποιος, δίνοντας σου κάτι που σου έπεσε απ’ τα χέρια!

Εκείνο το εγκάρδιο χαμόγελο της πρώτης γνωριμίας, που συνοδεύεται στις κυρίες από… χειροφίλημα!!!

Πού πήγε άραγε η ζεστασιά των λέξεων, αποτυπωμένη σε ευγενικές ανθρώπινες συμπεριφορές;

Πού πήγε εκείνη η χαμογελαστή “καλημέρα”, που πριν λίγα χρόνια την άκουγες απ’ τον πρώτο τυχόντα που θα συναντούσες εκτός σπιτιού;

Πού πήγε το χάδι των λέξεων στα αυτιά μας, η ομορφιά του λόγου κι η ευφορία της ψυχής μας;

Πού πήγε η ευγένεια που χαρακτήριζε τους περισσότερους ανθρώπους, πριν από λίγες δεκαετίες;

Πόσο καιρό έχουμε να αισθανθούμε όμορφα με τα λόγια κάποιου ανθρώπου; Ν’ ακούσουμε ένα “παρακαλώ”, ένα “ευχαριστώ”, ένα “χαρά μου”, ένα “τιμή μου” ή έστω έναν πληθυντικό ευγενείας, που ν’ αποτελεί δείγμα σεβασμού κι ευγένειας; Αντίθετα άφθονα τα “ρε συ μεγάλε…”, “ψιτ κοπελιά…”, “δικέ μου…”, “δεν μας παρατάς ρε” και άλλα συναφή…Για να μην αναφέρω και άλλα πολύ χειρότερα, όπως την λέξη με τα τρία άλφα που τείνει να υποκαταστήσει όλα τα ελληνικά ονόματα…

Πού πήγαν οι ωραίοι άνθρωποι;;; Πόσο πολύ μου έχουν λείψει οι άνθρωποι που φέρονται όμορφα στους γύρω τους. Εκείνοι που είναι όμορφοι όχι μόνο εξωτερικά αλλά κι εσωτερικά. Εκείνοι που έχουν βαλθεί να ομορφύνουν τον κόσμο γύρω τους και ν’ αλλάξουν την ψυχολογία, έστω κι ενός άλλου ανθρώπου καθημερινά. Αυτοί οι δυσεύρετοι άνθρωποι που χειρίζονται το λόγο με λεπτότητα και διάκριση. Πού πήγαν οι ευγενείς άνθρωποι;;;

Είναι λίγοι πια, το έχουμε καταλάβει όλοι μας, αλλά είναι ξεχωριστοί κι ευδιάκριτοι. Λάμπουν από μακριά, όπως ο χρυσός!!! Κι η λάμψη τους είναι μεταδοτική. Τόσο σπάνιοι και ξεχωριστοί, που όταν τους συναντάμε, κυριαρχεί η έκπληξη και θεωρούμε ότι ανακαλύψαμε κάποιο… “θησαυρό”!!!

Οι ευγενείς άνθρωποι είναι.. “είδος υπό εξαφάνιση”… Κοιτάξτε γύρω σας κι εντοπίστε τους… Φοράνε συνεχώς ένα χαμόγελο, μοιράζουν ευχές, βοηθάνε απλόχερα τους πάντες και σου φτιάχνουν τη μέρα με τη γλυκύτητα και τον εκλεπτυσμένο λόγο τους. Άνθρωποι με ήθος, αρχές και αξίες, που οι τρόποι τους είναι μιας άλλης εποχής, μιας εποχής όμως που πολλοί θα θέλαμε να έχουμε ζήσει ή να ζήσουμε στο μέλλον…

Και πάντα να θυμόμαστε ότι η ευγένεια συνοδευμένη με το χαμόγελο ανοίγει πόρτες, κλείνει στόματα με αποστομωτικό τρόπο, αποτελεί την πιο διπλωματική απάντηση σε μια άσχημη συμπεριφορά και το κυριότερο, είναι ο πιο σίγουρος τρόπος για να μας αγαπήσουν! Ας την εντάξουμε λοιπόν στην καθημερινότητά μας. Μόνο να κερδίσουμε έχουμε από την αληθινή ευγένεια και το πηγαίο χαμόγελο.

Γιατί το χαμόγελο φίλοι μου, είναι μια καμπύλη που… ισιώνει τα πάντα!!!

(Ανώνυμος εκπαιδευτικός)

Πηγή: Λευτερης Παπαεμμανουηλ