Η ΨΗΦΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
του Δημήτρη Καμπισιούλη, Υποστρατήγου ε.α.
Ποια είναι τα κριτήρια για την ψήφο του Έλληνα πολίτη;
Κομματικά κριτήρια
• Η συνήθεια, δηλαδή κάποιος υποστηρίζει το ίδιο κόμμα επειδή το υποστήριζε πάντα. Η καταστροφική αυτή επιλογή αφορά συνήθως τους μεγαλύτερους σε ηλικία, οι οποίοι αποτελούν όμως ένα πολύ μεγάλο τμήμα του εκλογικού σώματος.
• Η επιλογή του λιγότερου κακού, η οποία είναι επίσης ζημιογόνα για τη χώρα, διότι καταλήγει στην επιλογή πάντα των ίδιων.
• Η επιλογή κάποιου κόμματος για να μην έρθει το άλλο. Αυτή η επίσης κακή και αντεθνική συνήθεια κυριάρχησε στο παρελθόν κυρίως στο δίπολο ΝΔ – ΠΑΣΟΚ.
• Το προσωπικό συμφέρον, το ρουσφέτι, ο διορισμός και η δοσοληψία, τα οποία κυριάρχησαν στη μεταπολίτευση.
Άλλα αντικειμενικά και ορθά κριτήρια ψήφου
Άλλοι κριτήρια, και όχι τα κομματικά, θα έπρεπε να υπερισχύουν σε κάθε σοβαρό κράτος και δημοκρατία. Σε γενικές γραμμές αυτά είναι η ακρίβεια, η ανεργία, οι χαμηλοί μισθοί, η αβεβαιότητα για το μέλλον και η εργασιακή ανασφάλεια, η εξωτερική πολιτική και τα εθνικά θέματα όπως οι ελληνοτουρκικές σχέσεις και το κυπριακό, η υγεία, το μεταναστευτικό πρόβλημα, η διαφθορά της εξουσίας κ.λπ.
Το δημογραφικό πρόβλημα όμως;
Το δημογραφικό πρόβλημα και οι συνέπειές του
Μπορεί ο λαός ακόμα να ζει στον δικό του φανταστικό κόσμο, αλλά ο ελληνισμός έχει εισέλθει ήδη στην τελευταία πολύ σύντομη φάση της μακραίωνης ιστορίας του πριν εξαφανιστεί οριστικά. Σύμφωνα με τελευταία μελέτη ο πληθυσμός της χώρας θα μειωθεί κάτω από τα έξι εκατομμύρια άτομα έως το 2100 και κάτω από τρία εκατομμύρια το 2150. Οι ετήσιες γεννήσεις θα μειωθούν σε περίπου 22.000 το 2100, σε 1.000 το 2135 και θα αγγίξουν μηδενικά επίπεδα πριν το 2150. Η τελευταία γενιά Ελλήνων θα γεννηθεί γύρω στο 2110-2120 και η τελευταία φυσική γέννηση Έλληνα μεταξύ 2135 και 2148 (https://www.tovima.gr/print/finance/dramatikes-provlepseis-crgia-tin-ellada-crpou-gernaei/)
Εμείς όμως δεν συγκινούμαστε εύκολα, νομίζουμε ότι δεν μας αφορά. Ωστόσο, η κατάσταση δεν είναι τόσο ρόδινη όσο θα θέλαμε ή φανταζόμαστε ότι θα είναι. Η ζωή τα επόμενα χρόνια θα αποτελεί ένα βάσανο και ένα πραγματικό μαρτύριο με τους Έλληνες συνεχώς να μειώνονται και να γερνάνε. Το συνταξιοδοτικό θα καταρρεύσει, η οικονομία επίσης, ο πληθυσμός θα αντικατασταθεί από αλλοδαπούς, ένοπλες δυνάμεις χωρίς προσωπικό δεν λειτουργούν, το ίδιο ισχύει για την παιδεία και την υγεία. Για την ισορροπία ισχύος με την Τουρκία δεν πρέπει καν να γίνεται λόγος για το έτος 2100. Ήδη από τώρα διαπιστώνουμε ξεκάθαρα το ειδικό βάρος κάθε χώρας και ότι σχεδόν άπαντες μας θεωρούν έναν παρία της διεθνούς κοινότητας.
Τίποτα από όλα αυτά δεν θα συνέβαινε αν η χώρα δεν αντιμετώπιζε δημογραφικό πρόβλημα. Θα ήταν ισχυρή στην περιοχή, θα είχε δυνατή οικονομία, ισχυρές ένοπλες δυνάμεις, θα προασπιζόταν εύκολα όλα τα εθνικά συμφέροντα, το δε μεταναστευτικό δεν θα αποτελούσε κανένα πρόβλημα, η ορολογία «αντικατάσταση πληθυσμού» θα ήταν 100% άνευ σημασίας, απλώς δεν θα υπήρχε πληθυσμός για αντικατάσταση.
Το δημογραφικό ως κριτήριο ψήφου
Ωστόσο, το δημογραφικό ζήτημα δεν αποτελεί καν κριτήριο ψήφου. Αν ρωτηθούν 1000 άτομα, άπαντες όχι μόνο θα απαντήσουν αρνητικά, οι περισσότεροι μάλιστα δεν θα γνωρίζουν καν το θέμα. Ζούμε πραγματικά στη χώρα του παραλόγου και της παράνοιας.
Αν ο λαός όμως συνειδητοποιήσει το μέγεθος και τις (υπαρξιακές για το έθνος) επιπτώσεις του προβλήματος, θα επέλεγε κόμμα με μοναδικό κριτήριο το δημογραφικό ζήτημα, θα έλεγα 99% το δημογραφικό και 1% όλα τα άλλα που αναφέρθηκαν παραπάνω.
Η πολιτική στο δημογραφικό
Οι κυβερνήσεις με μία μικρή αναλαμπή το 2004-09, έχουν εγκαταλείψει πλήρως το δημογραφικό ζήτημα. Από το 1980 και μέχρι σήμερα με διάφορα τεχνάσματα και υποσχέσεις στον λαό για καλοπέραση, διέλυσαν και αφάνισαν τις πολυμελείς οικογένειες και δημιούργησαν μία ανάστροφη πληθυσμιακή πυραμίδα με τους μεσήλικες και την τρίτη ηλικία να κυριαρχούν στον πληθυσμό. Έχουμε καταντήσει σήμερα στην κυριολεξία μία χώρα γερόντων, ενώ η ύπαιθρος έχει ερημωθεί πλήρως και στα περισσότερα χωριά απέμειναν κάποιοι τελευταίοι γέροι άνθρωποι.
Αυτή η χώρα γερόντων βολεύει αφάνταστα το πολιτικό σύστημα, το οποίο αισθάνεται πολύ δυνατό. Μπορεί το έθνος να πεθαίνει πλέον ταχύτατα, αλλά το πολιτικό σύστημα γνωρίζει ότι τη νέα δημιουργηθείσα πλειοψηφία του εκλογικού σώματος την ενδιαφέρει, όχι το δημογραφικό, αλλά η σύνταξη, η υγεία και η ασφάλειά της. Οι ηλικιωμένοι είναι επίσης επιρρεπείς στον φόβο, αλλά και στα δωράκια. Ένας εκφοβισμός για τη σύνταξη και την υγεία τους, αλλά και ένα επιδοματάκι αρκούν για να εξασφαλίζονται οι πλειοψηφίες και να βγαίνουν οι κυβερνήσεις.
Επιπρόσθετα, επειδή οι νέοι είναι πλέον ελάχιστοι και οι καλύτεροι από αυτούς διώχνονται στην κυριολεξία στο εξωτερικό, το πολιτικό σύστημα προσπαθεί συστηματικά να πείσει ότι οι μετανάστες αποτελούν τη μοναδική και βέλτιστη λύση για την οικονομία, το συνταξιοδοτικό, αλλά και για το ίδιο το δημογραφικό πρόβλημα.
Η σημερινή κυβέρνηση αποδεικνύεται άξια διάδοχος της προηγούμενης, αλλά είναι ακόμα χειρότερη διότι υποτίθεται ότι πρεσβεύει τον πατριωτισμό. Οι δημογραφικοί δείκτες από το 2019 και μέχρι σήμερα συνεχώς χειροτερεύουν και οι γεννήσεις σπάνε το ένα αρνητικό ρεκόρ μετά το άλλο, οι πολυμελείς και ιδιαίτερα οι υπερπολύτεκνες οικογένειες είναι υπό διωγμό και σε λίγο θα εξαφανιστούν εντελώς. Ο πρωθυπουργός δήλωσε ανοιχτά ο ίδιος αντινατιβιστής και το αποδεικνύει συνεχώς στην πράξη. Η υπουργός οικογένειας (ποιας οικογένειας ακόμα ψάχνω να βρω), πάντα με χαμόγελο και αισιοδοξία, εφαρμόζει το εθνικό σχέδιο για το δημογραφικό, το οποίο δεν έχει κανένα στόχο και δέσμευση και δεν έχει ούτε ένα σοβαρό κίνητρο για τεκνογονία. Μάλλον σχέδιο για τη δημογραφική καταστροφή πρόκειται.
Κριτήριο για την εθνική ψήφο
Αν οι Έλληνες δεν ενημερωθούν, δεν ενδιαφερθούν και δεν συνεισφέρουν στην αντιστροφή του κλίματος, τότε δεν υπάρχει σωτηρία. Ένας από τους τρόπους συνεισφοράς είναι και η εθνική ψήφος με ορθά κριτήρια. Είναι τόσο δύσκολη η κατάσταση, που το δημογραφικό ζήτημα, από τελευταίο έως ανύπαρκτο κριτήριο ψήφου, πρέπει επειγόντως και αμέσως να αποτελέσει το κύριο, για εμένα προσωπικά ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ. Σε αυτήν την περίπτωση:
• Αυτοί που κυβέρνησαν μέχρι τώρα μαζί με αυτούς που τους στήριξαν και αυτούς που ψήφισαν τα καταστροφικά μνημόνια αποκλείονται αυτόματα. Τόσο μεγάλο κακό έχουν κάνει στη χώρα και όσοι συνεχίζουν να τους ψηφίζουν συνεισφέρουν άμεσα και οι ίδιοι στην ταχεία εξαφάνισή του.
• Το πολιτικό σύστημα θα αμυνθεί με το πανίσχυρο όπλο του γερασμένου πληθυσμού, καθώς οι μεσήλικες και ηλικιωμένοι άνετα παρέχουν την απαραίτητη πλειοψηφία. Κατόπιν τούτου, αυτοί που συνειδητοποίησαν την καταστροφή που συντελείται, είναι απαραίτητο να πείσουν τους μεγαλύτερους, γονείς, παππούδες, συγγενείς και φίλους ότι η συνεχιζόμενη επιλογή των ίδιων κομμάτων σπρώχνει τη χώρα πιο βαθιά στον όλεθρο και ότι πρέπει να ενδιαφερθούν για τα παιδιά και τα εγγόνια τους αλλά κυρίως για τη συνέχεια του έθνους.
Δυστυχώς οι νέοι και αυτοί που έχουν κατανοήσει το κακό που συντελείται και θέλουν να βοηθήσουν την Ελλάδα να επιζήσει και στο μέλλον, δεν μπορούν να αλλάξουν την πορεία προς το εθνικό τέλος, διότι στη δημοκρατία μας αποτελούν μειοψηφία σε μία ήδη πολύ γερασμένη πατρίδα.
Πηγή: anixneuseis.gr
