Τ’ ἀληθινὸ παραμῦθι τοῦ Ὀκτώβρη
Ὕστερα ἀπὸ πολλὰ χρόνια…Σὰν σήμερα… Σὲ μιὰ βαθειὰ πολυθρόνα, σωριασμένος ἀπ’ τὸ βάρος τῶν χρόνων ποὺ πέρασαν, ἕνας συμπαθητικὸς ἀσπρομάλλης παπποῦς, ἁπλώνοντας μὲ κόπο τὸ ρυτιδωμένο χέρι του, χαϊδεύει τὸ καστανὸ σγουρόμαλο κεφαλάκι τοῦ...
