«χαῖρε, ξεῖνε, παρ᾿ ἄμμι φιλήσεαι: αὐτὰρ ἔπειτα δείπνου πασσάμενος μυθήσεαι ὅττεό σε χρή.»
Στὴν ἐπέτειο τῶν δύο ἐτῶν ἀπὸ τὴν πολύνεκρη τραγωδία τῶν Τεμπῶν ἑκατομμύρια Ἕλληνες κατέκλυσαν τὶς πλατεῖες καὶ τοὺς δρόμους ὁλόκληρης τῆς χώρας αὐθόρμητα, εἰρηνικά, χωρὶς κομματικὲς σημαῖες καὶ ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὴν ὅποια πολιτική τους...
Ο Αντώνης Ανδρουλιδάκης* γράφει για τον πατέρα απεργό πείνας που ζητά Δικαιοσύνη Από την απεργία πείνας στη διάρρηξη της κοινωνικής νομιμοποίησης Η εικόνα ενός πατέρα σε απεργία πείνας δεν είναι απλώς μια πράξη διαμαρτυρίας....
