«μνημεῖο στὸν ἄγνωστο ἱδιώτη»
TO MONO ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΕΙ ΜΑΖΙ του πεθαίνοντας ὁ ἄνθρωπος εἶναι τὸ μικρὸ ἐκεῖνο μέρος τῆς περιουσίας του ποὺ ἴσα ἴσα δὲν ἐνδιαφέρει κανέναν ἄλλο. Κάτι λίγες αἰσθήσεις ἢ στιγμές· δυὸ τρεῖς νότες κυμάτων,...
Ετικέτα: τὰ δημόσια καὶ τὰ ἰδιωτικὰ
Ὁ ἐκτροχιασμὸς εἶναι ἀναπόφευκτος.
ΤΩΡΑ ΟΙ ΤΡΙΛΙΕΣ ΤΩΝ ΠΟΥΛΙΩΝ ΠΟΥ ἄκουγα τὰ ξημερώματα πρέπει νά ‘χουν φτάσει μακριά, νὰ τρέχουν μιὰ δῶ μιὰ κεῖ, καὶ νὰ συρράπτουν τὰ κομματάκια τῆς πραγματικότητας, τέτοιας ποὺ τὴν ἐκαταντήσαμε. Νὰ μποροῦν οἱ...
