Η ΠΑΤΡΙΣ ΜΟΥ (Ἀλέξανδρος Ρ. Ραγκαβῆς)

συντάκτης Ἑλλήνων Φῶς · 16 Ιανουαρίου, 2016

Μονή Καισαριανής – Βυζάντιος Περικλῆς
Πηγή φωτογραφίας: paletaart – Χρώμα & Φώς

  Εἰς τὴν ἀκτήν ἥτἰς στενάζει
      διατί κάθησαι μακρὰς ὥρας;
  Θερμὸν τὸ δάκρυ σου τί σταλάζει;
  Πῶς σου τὸ βλέμμα θολὸν θαυμάζει
      τὰς πολυθρέμμονας ἡμῶν χώρας;

-Βαρυαλγήσας τὴν γῆν σας εἶδα
      νὰ κοσμῇ νόμος καὶ φιλεργία.
  Ζῆτε εἰς ὄλβον καὶ εἰς ἐλπίδα
      ἥν ὑποθάλπει ἐλευθερία.
  Ἐδὼ δὲν ἔχω ἐγὼ πατρίδα.

-Καὶ ποῦ καὶ ποία εἶν' ἡ πατρίς σου;
  -Εἶν' ἡ τοῦ ἔαρος ἐρωμένη,
  ὁ τόπος εἶναι τοῦ παραδείσου, 
      ὅπου εἶν' ἄγγελοι αἱ παρθένοι, 
  ὅπου γελῶσι μορφαὶ Ναρκίσσου.

-Καὶ τ' ὄνομά της; -Τὴν γῆν ἐρώτα.
      Τὸ ὄνομά της, πατρὶς ἡρώων·
  δᾲς ἀναδοῦσα τῆς ψυχῆς φῶτα·
  δόξης καὶ φήμης ναὸς τὰ πρῶτα,
      κοιλὰς δὲ ἤδη κλαυθμῶν καὶ γόων.

-Καὶ ἡ πατρίς σου τί πάσχει; -Ὅσα
  οὐδὲ προφέρει ἀνθρώπου γλῶσσα.
      Γὺψ τὰ ἐντόσθια τῇ σπαράττει.
      Ἡρωΐς μάχεται· πλὴν τῇ σφάττει
  ὅσα της τέκνα θύματα τόσα.

-Τί δ' ἀγωνίζεται ἡ πατρίς σου;
  -Εἰς πᾶν βουνόν της, εἰς πάντα βράχον, 
      δυναστῶν ἄφροντις καὶ συμμάχων,
  ἀγῶνος πάλιν ᾖρεν ἀνίσου,
      σημαίαν ᾖρε τυραννομάχον.

-Τίνες οἱ σύμμαχοι τοῦ δυνάστου;
  -Εἰσὶν ὁμόθρησκοι τῶν θυμάτων,
  ἀλλὰ δημίους ἐκτελεστάς του
    τοὺς μισθοῖ, φόρον παρ' αὐτῶν πράττων
    καὶ συνειδήσεως καὶ αἱμάτων.

-Καὶ ἡ πατρίς σου εἰς τί ἐλπίζει;
  -Εἰς τὸν Παντόπτην, ὅστις τὰ πλήθη,
  ὅστις τὰς τύχας αὐτῶν ὁρίζει·
      εἰς τοὺς βραχίονας, εἰς τὰ στήθη
  ἄ ὁ ἐχθρός της κ' αὐτὴ γνωρίζει.

Ἄπαντα τὰ φιλολογικά, Ἀλεξάνδρου Ῥίζου τοῦ Ραγκαβῆ, Τόμος Α’ Λυρική ποίησις.
Ἒν Αθήναις – Τύποις Ελληνικῆς Ἀνεξαρτησίας, 1874.

Ἀντιγραφή: Ἑλλήνων Φῶς

Πηγή: Ανέμη – Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Νεοελληνικών Σπουδών