ΤΟ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙ*
(La Cimetière Marin) Paul Valéry Μή, φίλα ψυχά, βίον ἀθάνατον σπεῦδε, τὰν δ’ ἔμπρακτον ἄντλει μαχανάν. (Πίνδαρος, Πυθικὰ III) Αὐτὴ ἡ ἥσυχη σκέπη, ποὺ πᾶνε περιστέρια, Ἀναμεσῆς στὰ μνήματα καὶ μέσ’ στὰ πεῦκα πάλλει·...
Κατηγορία: Ποίηση
Επίγνωση – 1974
Το Φώς του Προμηθέα σβήσαμε τα λόγια τα σοφά αγνοήσαμε βαδίζαμε στο βάραθρο … Παραδώσαμε την ψυχή μας, τη θάλασσα, τη γη, τ’ ακρογιάλια, τον μυρωμένο αγέρα … Ρίξαμε τ’ αγάλματα στην άβυσσο, γκρεμίσαμε...
Ἀέρινη Λεπτὴ Ἀνάλαφρη
Θυμᾶμαι. Θέλω καὶ θυμᾶμαι Ἡ ἀνάμνηση, μὲ τὴν ἀνατροφή, ἀέρινη λεπτὴ γίνεται ἡδονή· βασανισμένη, γοητεύει τὰ δάκρυά της μὲ χαμογέλια· εἶναι κι αἰσθάνεται τὸν ἑαυτὸ τῆς ἡδονὴ ἀέρινη λεπτή, ἀνάλαφρη… Γιῶργος Σαραντάρης Πηγή: www.nektarios.gr
ΕΠΑΡΓΥΡΩΤΗΡΙΟΝ
I Μὴ φυτεύεις τὴ φωνή σου σ’ αὐτὴν τὴν πέτρα, δὲν θὰ φυτρώσει. Οἱ φωνὲς δὲν μεταφυτεύονται, μόνο ξεραίνονται μὲ τὸ στόμα ἀνοιχτὸ πάνω στοὺς βράχους τῆς σιωπῆς. Κρύψε τὶς συλλαβές, μὲ τὴ χαρὰ...
Ἀλλὰ τὰ βράδια
Καὶ νὰ ποὺ φτάσαμε ἐδῶ Χωρὶς ἀποσκευὲς Μὰ μ᾿ ἕνα τόσο ὡραῖο φεγγάρι Καὶ ἐγὼ ὀνειρεύτηκα ἕναν καλύτερο κόσμο Φτωχὴ ἀνθρωπότητα, δὲν μπόρεσες οὔτε ἕνα κεφαλαῖο νὰ γράψεις ἀκόμα Σὰ σανίδα ἀπὸ θλιβερὸ ναυάγιο...
Στὰ 200 Π.Χ.
“Ἀλέξανδρος Φιλίππου καὶ οἱ Ἕλληνες, πλὴν Λακεδαιμονίων—” Μπροῦμε κάλλιστα νὰ φανταστοῦμε πῶς θ’ ἀδιαφόρησαν παντάπασι στὴν Σπάρτη γιὰ τὴν ἐπιγραφὴν αὐτή. “Πλὴν Λακεδαιμονίων”, μὰ φυσικά. Δὲν ἦσαν οἱ Σπαρτιάται γιὰ νὰ τοὺς ὁδηγοῦν καὶ...
