Κατηγορία: Ποίηση

0

Καί ποιός θά παραδόση Πατρίδα στά παιδιά μας;

Ἡ Ἑλλάδα τῶν προγόνων μας κρυμμένη… Τόνοι μπετὸν σκέπασαν τὰ μνημεῖα… Τὰ φωτισμένα μυαλὰ τῆς χώρας μας, κρυμμένα κι αὐτά… Τόνοι σάπιων μυαλῶν σκέπασαν τὸ φῶς τους… Ἡ Πατρίδα πολεμάει μὲ τὰ παιδιά της...

0

Ἡ καταστροφὴ τῶν Ψαρῶν (Διονύσιος Σολωμός)

᾿Στῶν Ψαρῶν τὴν ὁλόμαυρη ράχη Περπατῶντας ἡ Δόξα μονάχη, Μελετᾷ τὰ λαμπρὰ παλληκάρια, Καὶ ‘ς τὴν κόμη στεφάνι φορεῖ [1. Καὶ ‘ς τὸ χέρι στεφάνι κρατεῖ] Γινομένο ἀπὸ λίγα χορτάρια Ποῦ εἰχαν μείνῃ ‘ς...

Πηγή Εἰκόνας: Έκτακτο Παράρτημα 0

Μάντεμα (Ἄγγελος Σικελιανός)

Γιὰ τὴν Ἑλλάδα πάλαιψεν ἤ Ἑλλάδα. Τοῦ Βυζάντιου χλωμὸ τῆς δίνουν αἰώνα· Καὶ μηδὲ πὤχει, πεθαμένου ἀχνάδα· Στὰ πετράδια ἄν ἐπνίχτε τὴν κορώνα, Ποὺ γιὰ μιὰ μέρα ἐφάνηκε κολώνα Ποὺ γιὰ μιὰν ὥρα ἐφλόγισε...

2

Ὁ Παρθενῶνας -Διθύραμβος- (Ναπολέων Λαπαθιώτης)

[Γραμμένο ἕνα δειλινὸ ἐπάνω στὰ σκαλοπάτια τοῦ Παρθενῶνος]. Τὸ Μέτωπο εἶμ’ Ἑγώ.- Καὶ τῶν κακῶν Μου ὀχτρῶν ἡ βαρβαρότη, – Τῶν ὀχτρῶν Μου ἡ μάνητα καὶ τ’ ἄχτι,- Κι’ ὅ,τι κακὸ Μοῦ βουληθήκανε -ὅ,τι-...

0

Βαθειὰ τὴ νύχτα… (Γεώργιος Δροσίνης)

Βαθειά, τὴ νύχτα, τὰ μεσάνυχτα, Μὲ τ’ ἀνοιχτὰ φτερὰ τοῦ ὀνείρου, Πετᾶ ἡ ψυχή μου, σκλάβα ἐλεύθερη, Στοὺς μυστικοὺς κόσμους τοῦ Ἀπείρου. Τὴ νύχτα βλέπει ὅλα τ’ ἀθώρητα, Ποὺ ἀπόκρυβεν ἡ πλάνα μέρα. Τὴ...

0

Κρίση (Μάνος Χατζιδάκις)

Κρίση την είπαν τη στιγμή Σαν εκοιμήθης πλάι μου με χάρη Την ώρα που ξεχύθηκαν μ’ ορμή Χίλια πουλιά να σκίσουν το φεγγάρι Κρίση την είπαν την πηγή Πού πάνε τ’ άστρα να λουστούν...

0

Τί εἶναι ἡ πατρίδα μας (Ἰωάννης Πολέμης)

Τί εἶναι ἡ πατρίδα μας; Μὴν εἶν᾿ οἱ κάμποι; Μὴν εἶναι τ᾿ ἄσπαρτα ψηλὰ βουνά; Μὴν εἶναι ὁ ἥλιος της, ποὺ χρυσολάμπει; Μὴν εἶναι τ᾿ ἄστρα της τὰ φωτεινά; Μὴν εἶναι κάθε της ρηχὸ...

0

Αὐτοὶ δὲν εἶναι οἱ δρόμοι ποὺ γνωρίσαμε… (Μανόλης Ἀναγνωστάκης)

Αὐτοὶ δὲν εἶναι οἱ δρόμοι ποὺ γνωρίσαμε Ἀλλότριο πλῆθος ἕρπει τώρα στὶς λεωφόρους Ἀλλάξαν καὶ τῶν προαστίων οἱ ὀνομασίες Ὑψώνονται ἄσυλα στὰ γήπεδα καὶ στὶς πλατεῖες. Ποιὸς περιμένει τὴν ἐπιστροφή σου; Ἐδῶ οἱ ἐπίγονοι...