Ἰχνηλατῶντας Ποιητικὰ Μονοπάτια

0

Ἡ μουσική (Γεράσιμος Μαρκορᾶς)

Χαῖρε, ὦ θεία, ποὺ μάγια τόσα δίχως μίλημα σκορπᾶς· ποὺ τοῦ κόσμου κάθε γλῶσσα μὲ τοὺς ἤχους σου νικᾷς! Σὰν τὸ στῆθος πλημμυρίσῃ ἀπὸ αἰσθήματα πολλά, μέσα ἐκεῖθε νὰ τὰ χύσῃ δυσκολεύεται ἡ λαλιά....

0

Ἀρχηγοί (Γεώργιος Σουρῆς)

Τοῦ Διογένη πιάσετε ἀμέσως τὸ φανάρι, κι᾿ ἐλᾶτε νὰ γυρέψουμε κανέναν ἀρχηγό· ἀλλὰ καθένας μας, θαρρῶ, εἶν᾿ ἄξιος νὰ πάρῃ τὴν ἀρχηγίαν κόμματος, ἀκόμη δὰ κι᾿ ἐγώ. Γιὰ τὰ πρωτεῖα ξεψυχᾷ κάθε Ρῳμιὸς λεβέντης,...

0

Τοῦ Αἰγάγρου (Ἀνδρέας Ἐμπειρίκος)

Πήδηξε ὁ αἴγαγρος καὶ στάθηκε σὲ μία ψηλὴ κορφή. Στητὸς καὶ ρουθουνίζοντας κοιτάζει τὸν κάμπο καὶ ἀφουγκράζεται πρὶν ἄλλο σκίρτημα σὲ ἄλλη κορφὴ τὸν πάη. Τὰ μάτια του λάμπουν σὰν κρύσταλλα καὶ μοιάζουν μὲ...

0

Ἠ Γένεσις (Ὀδυσσέας Ἐλύτης)

ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ τὸ φῶς Καὶ ἡ ὥρα ἡ πρώτη ----------------------------------ποὺ τὰ χείλη ἀκόμη στὸν πηλὸ ----------------------------------δοκιμάζουν τὰ πράγματα τοῦ κόσμου --------Αἷμα πράσινο καὶ βολβοὶ στὴ γῆ χρυσοί --------Πανωραία στὸν ὕπνο της ἅπλωσε καὶ ἡ...

0

Καϋμένη Πατρίδα (Μιχαὴλ Ἀγγελάκης)

Τὸ πονεμένο βογγητό σου ἐμπορεύονται σὲ συρμάτινα παζάρια. Τὴν ἀνάσα σου ξεπουλοῦν ὅσο- ὅσο, καὶ σύ, ταπεινὴ κι ἀνήμπορη, περιμένης ὅπως καὶ τότε ὅπως καὶ πάντα ἀπὸ τοὺς ταπεινοὺς καὶ τοὺς ἀνήμπορους. Γιατὶ αὐτοὶ...

0

Μυστικὴ Παράκληση (Κωστῆς Παλαμᾶς)

Δέσποινα, κανένα φόρεμα τὴ γύμνια μου δὲ φτάνει νὰ σκεπάσῃ, ἡ μοναξιά μου εἶναι σὰν τ᾿ ἄδειο, σὰν τ᾿ ἀλόγιστο χυμένο προτοῦ νἄρθῃ ἡ πλάση, ἡ ἀρρώστια μου βογγάει σὰν τὰ μεγάλα δάση καθὼς...

0

Ρεμβασμός Δεκαπενταύγουστου (Τάκης Παπατσώνης)

Στή μνήμη Ἐκείνου πού τόν ρέμβασε Ἄλαλά τα χείλη τῶν ὅσων δέν κοπιάσαν γιά ν' ἀκουμπήσουν τά ξαναμμένα κεφάλια τους στά γόνατά σου τά μητρικά, πού καταλύουν τό μαῦρο πάθος. Ἄλαλά τα χείλη τῶν...

0

Προσευχὴ στὴν Ἀγάπη (Κωστῆς Παλαμᾶς)

Ἀγάπη ἐσύ, χαρὰ τῆς γῆς, Καὶ τ' οὐρανοῦ εὐλογία Ποὖσαι γλυκειὰ σὰν τ' ἄστρο τῆς αὐγῆς, Ποὖσαι μεγάλη σὰν τὴν Παναγία. Ἐμπρός σου γονατίζω, ἁγνή θεὰ, Καὶ σοῦ φιλῶ τὸ διαμαντένιο χέρι· Λυπήσου μας...