Τὶ λοιπόν; (Γεώργιος Δροσίνης)
Τί λοιπόν; Τῆς ζωῆς μας τὸ σύνορο Θὰ τὸ δείχνει ἕνα ὀρθὸ κυπαρίσσι; Κι ἀπὸ ὅ,τι εἴδαμε, ἀκούσαμε, ἀγγίξαμε Τάφου γῆ θὰ μᾶς ἔχει χωρίσει; Ὅ,τι ἀγγίζουμε Ἀκοῦμε καὶ βλέπουμε Τοῦτο μόνο ζωή μας...
Κατηγορία: Ἰχνηλατῶντας Ποιητικὰ Μονοπάτια
Πρέσβεις ἀπ᾿ τὴν Ἀλεξάνδρεια (Κωνσταντῖνος Π. Καβάφης)
Δὲν εἶδαν, ἐπὶ αἰῶνας, τέτοια ὡραῖα δῶρα στοὺς Δελφοὺς σὰν τοῦτα ποὺ ἐστάλθηκαν ἀπὸ τοὺς δυὸ τοὺς ἀδελφούς, τοὺς ἀντιζήλους Πτολεμαίους βασιλεῖς. Ἀφοῦ τὰ πῆραν ὅμως, ἀνησυχῆσαν οἱ ἱερεῖς γιὰ τὸν χρησμό. Τὴν πεῖραν...
Ἀποστροφή (Κωνσταντῖνος Γ. Καρυωτάκης)
Φθονῶ τὴν τύχη σας, προνομιοῦχα πλάσματα, κοῦκλες ἰαπωνικές. Κομψά, ῥόδινα μέλη πλαστικὲς γραμμές, μεταξωτά, διαφανῆ ῥοῦχα. Ζωή σας ὅλη τὰ ὡραῖα σας μάτια. Στὰ χείλη μόνο οἱ λέξεις τῶν παθῶν. Ἕνα ἒχετ’ ὄνειρο: τὸν...
Γράμμα στὸν ἄνθρωπο τῆς πατρίδας μου (Νικηφόρος Βρεττάκος)
…Μὴν μὲ μαρτυρήσεις! Καὶ προπαντὸς νὰ μὴν τοῦ πεῖς πὼς μ᾿ ἐγκατέλειψεν ἡ ἐλπίδα! Καθὼς κοιτᾷς τὸν Ταΰγετο, σημείωσε τὰ φαράγγια ποὺ πέρασα. Καὶ τὶς κορφὲς ποὺ πάτησα. Καὶ τὰ ἄστρα ποὺ εἶδα. Πές...
Μὲ τὸν τρόπο τοῦ Γ.Σ (Γιῶργος Σεφέρης)
Ὅπου καὶ νὰ ταξιδὲψω ἡ Ἑλλάδα μὲ πληγώνει. Στὸ Πήλιο μὲσα στὶς καστανιές τὸ πουκάμισο τοῦ Κενταύρου γλιστροῦσε μὲσα στὰ φύλλα γιὰ νὰ τυλιχτῇ στὸ κορμί μου καθὼς ἀνέβαινα τὴν ἀνηφόρα κι ἡ θάλασσα...
Ἀρχὴ σοφίας (Κώστας Βάρναλης )
«Φρόνιμα καὶ ταχτικὰ πάω μὲ κεῖνον ποὺ νικᾷ». Ὁ ἕνας Λίγη δροσιά, οὐρανέ μου, καὶ χάηδεμα τ’ ἀνέμου, κελάηδημα πουλιοῦ, ξανάνιωμ’ Ἀπριλιοῦ! Ἀνάσ᾿, ἀνάσα λίγη! Χρόνια ἡ θελιὰ μᾶς πνίγει. Λίγη χαρὰ σ’ ἀφτὰ...
Εἰς τὸν Προδότην – ᾨδὴ Ἐννάτη (Ἀνδρέας Κάλβος)
στροφὴ πρώτη. Ἐγύρισε ταὶς πλάταις του· φεύγει, φεύγει ὁ προδότης· ἀλαμπῆ σέρνει τ᾿ ἅρματα φαρμακερά, τὸ στῆθος του ἔγινεν ᾅδης. 5 β´. Τὸν σταυρὸν καὶ τοὺς Ἕλληνας ἄφησ᾿ ὀπίσω, ἐξάπλωσεν ἀδελφικῶς τὴν χεῖρα του...
Δὸν Κιχώτης (Κώστας Οὐράνης)
Ἀτσάλινος καὶ σοβαρὸς ἀπάνω στ᾿ ἄλογό του τὸ ἀχαμνό, τοῦ Θερβαντὲς ὁ ἥρωας περνάει, καὶ πίσω του, τὸ στωικὸ γαϊδούρι του καβάλα ὁ ἱπποκόμος του ὁ χοντρὸς ἀγάλια ἀκολουθάει. Αἰῶνες ποὺ ξεκίνησε κι αἰῶνες...
