ΑΠΟΚΡΙΤΙΚΗ ΓΡΑΦΗ (Κωστῆς Παλαμᾶς)
Ἐγὼ γυρίζω, γυρίζω, καὶ κάνω τὸν ἄνεμο κουβάρι… Κ α ρ κ α β ί τ σ α ς (Ἀπὸ ἕνα γράμμα του). Γύριζε, μὴ σταθῇς ποτέ, ρίξε μας πέτρα μαύρη, ὁ ψεύτης εἴδωλο...
«χαῖρε, ξεῖνε, παρ᾿ ἄμμι φιλήσεαι: αὐτὰρ ἔπειτα δείπνου πασσάμενος μυθήσεαι ὅττεό σε χρή.»
Ἐγὼ γυρίζω, γυρίζω, καὶ κάνω τὸν ἄνεμο κουβάρι… Κ α ρ κ α β ί τ σ α ς (Ἀπὸ ἕνα γράμμα του). Γύριζε, μὴ σταθῇς ποτέ, ρίξε μας πέτρα μαύρη, ὁ ψεύτης εἴδωλο...
ΥΜΝΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ «Εἶμαι ἡ Πατρίδα. Μουσικὴ στὸ διάβα μου τόν ἀέρα δένει. Ριζώνω ὅπου σταθῶ. Φῶς ὅπου πατῶ σπέρνω. Καὶ μιᾶς ἀλήθειας καὶ μιᾶς χάρης εἶμ’ ἐγὼ ἡ μετέρα, καὶ ἦρθα. Τὸν ὕμνο...
Στὸ μακάριο ἴσκιο τοῦ Tigran Yergate ποὺ ἀγάπησε τὶς «Πατρίδες μου» Ὅπου βογγάει τὸ πολυκάραβο λιμάνι ἀπ’ ἄγριο κῦμ’ ἁπλώνεται δαρμέν’ ἡ χώρα, καὶ δὲ θυμᾶται μήτε σὰν ὀνείρου πλάνη τὰ πρωτινὰ μετάξια της...
ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ἐκεῖνες ἔκαναν σύναξη μυστικὴ τὰ παιδιὰ καὶ λάβανε τὴν ἀπόφαση, ἐπειδὴ τὰ κακὰ μαντᾶτα πλήθαιναν στὴν πρωτεύουσα, νὰ βγοῦν ἔξω σὲ δρόμους καὶ σὲ πλατεῖες μὲ τὸ μόνο πρᾶγμα ποὺ τοὺς εἶχε...
Α΄ ΙΔΟΥ ἐγὼ λοιπόν, ὁ πλασμένος γιὰ τὶς μικρὲς Κόρες καὶ τὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου· ὁ ἐραστὴς τοῦ σκιρτήματος τῶν ζαρκαδιῶν καὶ ὁ μύστης τῶν φύλλων τῆς ἐλιᾶς· ὁ ἡλιοπότης καὶ ἀκριδοκτόνος. Ἰδοὺ...
Η ΜΟΥΣΑ ΑΝΑΞΙΟΣ μέσα στοὺς πιστούς μου κι ὅσων παλμὸ καὶ ἀνασαμὸ τοὺς δίνει ὁ νοῦς μου, ἀνάξιος ὅποιος δὲ μπορεῖ μέσ’ στὸ σεισμὸ τὸ χαλασμὸ κάστρο τὴ γνώμη του νὰ στήσῃ, καὶ καρτερεῖ,...
Βασιλεύουν μετὰ ταῦτα ἀναιδεῖς καὶ ἄγνωστοί τε, ἄνδρες τοίνυν καὶ γυναῖκες μιαροὶ καὶ βέβηλοι τε… Κι ἀπέκει ἔρχεται τἀρκοῦδιν νἀνασπάσῃ τὰ παλούκια, καὶ τὸν φράκτην νὰ τὸν κάψῃ, καὶ τὸν τράφον νἀφανίσῃ… Καὶ πάλι...
ΧΡΟΝΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ μετὰ τὴν Ἁμαρτία ποὺ τὴν εἴπανε Ἀρετὴ μέσα στὶς ἐκκλησίες καὶ τὴν εὐλόγησαν. Λείψανα παλιῶν ἄστρων καὶ γωνιὲς ἀραχνιασμένες τ’ οὐρανοῦ σαρώνοντας ἡ καταιγίδα ποὺ θὰ γεννήσει ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ...