Ὑπάρχουν πάντα τά «καλύτερά μας χρόνια»…
Δημήτρης Καπράνος Χάζευα τήν βιτρίνα μέ τά παιδικά παιγνίδια. Ἠλεκτρονικά, περίεργα, δέν πολυκαταλάβαινα τί εἶναι τό καθένα. Καί κάθισα δίπλα, στό καφενεδάκι καί ἄρχισα νά θυμᾶμαι… Θυμήθηκα τίς γειτονιές πού μύριζαν χῶμα κι ἀσβέστη,...
