Ετικέτα: Γιῶργος Σεφέρης

0

Η ΟΜΗΡΙΚΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΜΑΣ ΓΛΩΣΣΑ (Ἡ διαχρονικότητα τῆς ἑλληνικῆς)

Ἀντωνίου Α. Ἀντωνάκου καθηγητοῦ κλασσικοῦ Φιλολόγου ἱστορικοῦ – συγγραφέως Σὲ ἕνα ποίημα – τραγούδι, τὸ ὁποῖο εἶχα γράψει πρὸ τριακονταετίας, σχετικὸ μὲ τὴν συνέχεια τῶν Ἑλλήνων, ὁ στίχος ἔλεγε «Ὅμηρο λέγαν τὸν παππού, Ὅμηρο...

0

“Κι όμως πρέπει να λογαριάσουμε κατά που προχωρούμε..”

“Κι όμως πρέπει να λογαριάσουμε πώς προχωρούμε. Να αισθάνεσαι δε φτάνει μήτε να σκέπτεσαι μήτε να κινείσαι μήτε να κινδυνεύει το σώμα σου στην παλιά πολεμίστρα, όταν το λάδι ζεματιστό και το λιωμένο μολύβι...

Ελληνική Σημαία 0

Ἡ συνέχεια τοῦ Ἔθνους

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου Ἡ συνέχεια τοῦ Ἔθνους μας ἀποτελεῖ ἀπόλυτη ἀναγκαιότητα γιὰ τὴν ἰδιοπροσωπία καὶ τὴν ὕπαρξή μας. Γιὰ τὸν Ἑλληνισμὸ ὑπάρχουν δύο τάσεις σήμερα. Ἡ μία, τῆς «νεοαριστερᾶς», ἰδεολογικὰ πάσχει ἀπὸ τὴν...

0

Όνειρο μέσα σε όνειρο

Ο Έντγκαρ Άλαν Πόε (19/1/1809-7/10/1849), μεταξύ θρύλου και πραγματικότητας —της Ελένης Κεχαγιόγλου— All that we see or seem Is but a dream within a dream. Ε.Α.P, «A Dream Within a Dream» Ποιος ήταν ο...

0

Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ

Γλωσσικὴ ἀξία τοῦ Δημοτικοῦ Τραγουδιοῦ Κώστα Δ. Κονταξῆ, ἐπίκουρου καθηγητοῦ Λαογραφίας Πανεπιστημίου Δυτικῆς Μακεδονίας Στὶς μεγάλες στιγμὲς τῆς Ρωμηοσύνης ἀνήκει τὸ δημοτικό μας τραγούδι. Μέσα του ζεῖ ἀκέρια ἡ ζωὴ τοῦ ἔθνους. Γεννήθηκε ἀπὸ...

0

«Γιά τή μητέρα γλῶσσα μας τά λάβαρα κρατῆστε» (Παλαμᾶς)

Εὐδοξία Αὐγουστίνου. Φιλόλογος – Θεολόγος «Προφανῶς εἶναι παρά φύσιν αὐτό πού συμβαίνει σήμερα, νά διδάσκονται τρεῖς ὧρες Ἀρχαῖα καί δύο Νέα Ἑλληνικά στήν Α´ Γυμνασίου», δήλωσε ἐσχάτως ὁ ὑπουργός Παιδείας τῆς κυβέρνησης, πού -ὑποβοηθούμενη...

0

Γράμμα στους Ελλαδίτες Ηθοποιούς της Παράστασης «Αντιγόνη» στην Σαλαμίνα της Κύπρος

Δεν ξέρω αληθινά πώς να σας προσφωνήσω. Θα ήθελα να σας προσφωνήσω με το αδελφές και αδέλφια των δελφών του κοινού μας πολιτισμού αλλά δεν ξέρω πια αν οι λέξεις εμπερικλείουν τη σημασία που...

«Την Ελλάδα θέλομεν και ας τρώγωμεν πέτρες» Σύνθημα σε τοίχο της Άλωνας απαθανατισμένο με το φακό του Γιώργου Σεφέρη. 0

Μνήμη, Α΄ (Γιῶργος Σεφέρης)

καὶ ἡ θάλασσα οὐκ ἔστιν ἔτι* Κι ἐγὼ στὰ χέρια μου μόνο μ’ ἕνα καλάμι· ἦταν ἔρημη ἡ νύχτα τὸ φεγγάρι στὴ χάση καὶ μύριζε τὸ χῶμα ἀπὸ τὴν τελευταία βροχή. Ψιθύρισα· «Ἡ μνήμη...