ΣΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΜΑΣ
Αὐτὸ κρατάει ἀνάλαφρο μέσ’ στὴν ἀνεμοζάλη τὸ ἀπὸ τοῦ κόσμου τὴ βοὴ πρεσβυτικὸ κεφάλι, αὐτὸ τὸ λόγο θὰ σᾶς πῶ, δὲν ἔχω ἄλλο κανένα, ΜΕΘΥΣΤΕ ΜΕ Τ’ ΑΘΑΝΑΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΙΕΝΑ! 1η Νοεμβρίου 1940....
«χαῖρε, ξεῖνε, παρ᾿ ἄμμι φιλήσεαι: αὐτὰρ ἔπειτα δείπνου πασσάμενος μυθήσεαι ὅττεό σε χρή.»
Αὐτὸ κρατάει ἀνάλαφρο μέσ’ στὴν ἀνεμοζάλη τὸ ἀπὸ τοῦ κόσμου τὴ βοὴ πρεσβυτικὸ κεφάλι, αὐτὸ τὸ λόγο θὰ σᾶς πῶ, δὲν ἔχω ἄλλο κανένα, ΜΕΘΥΣΤΕ ΜΕ Τ’ ΑΘΑΝΑΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΙΕΝΑ! 1η Νοεμβρίου 1940....
«Ἔνδον βλέπε»!—μὰς ἐσυμβούλευε μέσα στ’ ἀθάνατα «Εἴς ἑαυτόν» κομματάκια ὁ Μάρκος Αὐρήλιος. Εἶναι κάποιες στιγμές, ὅσο σπάνια, ὅσον ἄταχτα καὶ ἂν μᾶς ἔρχονται, καὶ εἶναι αὐτὲς οἱ γιορτές μας, ἐσώψυχες, τὰ Χριστούγεννα, ἡ Πρωτοχρονιά,...
Πόλεμος θάρχιζε. Στὰ ξάγναντα, μπροστά μου, κορφή, γκρεμός· τὸ βουνὸ μαῦρο. Ξαφνικὰ τὸ βουνὸ ἀστράφτει μέσ’ στὴν ὑπνοφαντασία μου, σὰν ἀπὸ φάσγανα γυμνὰ γιὰ φονικά. Ὅσο κι ἂν ἔγερν’ ἐμὲ δείλια πρὸς τὰ χάμου,...
Δοξασμένα, ὑπεράνθρωπα, σὲ μιὰν ἀρχαία χώρα μαθητὴς ἄλλοτ’ ἔζησα τοῦ τρανοῦ Πυθαγόρα. Λευκός, γαλήνιος, ἄγγιχτος ἀπὸ τὴν τρικυμία τῶν Ἀριθμῶν ἐκήρυττα τὴν παντοδυναμία. Ψυχὴ καὶ σώμα, ἀσάλευτος ὕστερα σὰ λουλούδι, ἂκουα τὸ θεῖον ἀνέκφραστο...
Τὰ μεγάλα ἐθνικά ἰδανικά, ὅταν ἀνθίζουν καὶ ζοῦνε στὸ σπίτι τοῦ καθενός, ὁ ποιητὴς τοὺς χτίζει παλάτια. Τὰ μεγάλα ἐθνικὰ ἰδανικὰ ὅταν ξεπέφτουν, καὶ ὁ καθένας τὰ διώχνει ἀπὸ τὸ σπίτι του, ὁ ποιητὴς...
(1475) Οἱ Τούρκοι ἀναταράζουνε Ἀνατολὴ καὶ Δύσι! Τὸ ὄνειρο ποῦ τοῦ Ὀσμὰν τὸν ὕπνο εἶχε ξαφνίσει Ὅταν τὴν κόρη ἀγάπησε τοῦ σέχη τῶν Ἀδάνων, Τὸ δέντρο ποῦ ἐφάνηκε ‘ς τὸν πρῶτο τῶν Σουλτάνων Πῶς...
«Κ’ ἐδῶ Ἑλλᾶς εἶναι, μητέρα;» Δὲν ἐλησμονήσατε τὴν ἀφελῆ ἐρώτησιν τοῦ Διαδόχου Κωνσταντίνου, ὅτε μετέβαινε παιδίον μὲ τὴν Βασίλισσαν εἰς τὴν Ρωσσίαν, καὶ ἐδέχετο, δὲν ἐνθυμοῦμαι εἰς ποῖον λιμένα τῆς Ἀδριατικῆς ἢ τοῦ Εὐξείνου,...