Ετικέτα: Μνήμη

GEWKWN: Η Ελληνική Ιστορία με τα δικά μου μάτια 0

Η Ελληνική Ιστορία με τα δικά μου μάτια

Από τα βάθη της μνήμης και της γης, η Ελλάδα δεν είναι μόνο τόπος είναι πηγή Σκέψης, δημιουργίας και μυστικής σοφίας που ταξιδεύει μέσα στον χρόνο. Κάθε πέτρα, κάθε σπήλαιο, κάθε αρχαίο ίχνος φέρει...

Φασιανός Αλέκος-Θαλασσινό 0

Παλιά καλοκαίρια

Παππᾶ Λένα Καρπίζουν μέσα μου παλιά καλοκαίρια ἀνάβουν ἀλλοτινά βλέμματα θροΐζουν ἀγγίσματα – τίποτα, τίποτα δὲ χάθηκε στ’ ἀλήθεια ὅλα εἶναι ἐδῶ ἡ παραμικρὴ σπίθα ἀνάβει πυρκαγιές στίς θημωνιές τῆς μνήμης κι ὁ ξυλοφάγος...

1

Η τέχνη, η Μνήμη, η Ιστορία (Χρ. Μποκόρος, Μ. Ευθυμίου)

Ο Χρήστος Μποκόρος, ένας ζωγράφος που η παράδοση και η ιστορία κεντρίζουν το έργο του, συνομιλεί μαζί με την καθηγήτρια ιστορίας του ΕΚΠΑ Μαρία Ευθυμίου για τον ρόλο της εικόνας, της παράδοσης, της ιστορικής...

Μέγας Αλέξανδρος 0

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ, Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ “ΙΣΤΟΡΙΑΣ” ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΤΣΧΑΪΜΕΡ

Ένα ερώτημα που θα έπρεπε να θέσουμε ως έθνος στην παγκόσμια κοινότητα είναι το πολύ απλό εξής: ____Τί είναι ένας άνθρωπος, ένας λαός, μία υφήλιος χωρίς ιστορική και εμπειρική μνήμη; Και είναι καλό ερώτημα,...

0

Το κράτος που μισούσε τους νεκρούς του

Προ ημερών επαναπατρίστηκαν από την Κύπρο, μετά την ταυτοποίησή τους με τη μέθοδο DNA, οι σωροί των πεσόντων της ελληνικής ακταιωρού «Φαέθων» που σκοτώθηκαν τον Αύγουστο του 1964 από τουρκικά πυρά. Η απίστευτη κρατική...

0

Υπέρ ελευθερίας πεσόντων

Χρήστος Μποκόρος Πώς ακούγεται σε μια επιθετικά καταναλωτική συνθήκη διαβίωσης το πρόταγμα: Ελευθερία ή θάνατος; Συλημένο το νόημα, γράμμα κενό στον πολιτισμένο μας κόσμο, απαίτηση ανόητη, όταν δεν προκαλεί αμηχανία. Κι ας δονεί ακόμη...

0

O Άνθρωπος ως δέκτης και επεξεργαστής πληροφοριών

(εφημερίδα “Σύγχρονη Έκφραση”. φύλλο 3ο, , Κυριακή 4 Ιανουαρίου) Δρ Μάνος Δανέζης, Επίκουρος Καθηγητής Αστροφυσικής Δρ Στράτος Θεοδοσίου, Αναπληρωτής Καθηγητής Iστορίας των Θετικών Επιστημών Εισαγωγή Ιστορικά, οι ανθρώπινες αισθήσεις υπήρξαν η βάση τόσο της...

0

Κοκόρο ιτάι («η καρδιά μου πονάει», στα γιαπωνέζικα) και άλλες μικρασιάτικες ιστορίες

Δημοσθένης Γκαβέας «Κοκόρο ιτάι» (Η καρδιά μου πονάει), αυτή ήταν μια από τρεις λέξεις της ιαπωνικής γλώσσας που έμαθαν οι Έλληνες Μικρασιάτες εκείνο τον «μαύρο» Σεπτέμβριο του 1922. Οι άλλες δύο ήταν «αριγκάτο» (ευχαριστώ)...