Ετικέτα: Νίκος Ἐγγονόπουλος
Θαλῆς Ἀργυρόπουλος «ΛΥΠΟΥΜΑΙ πού θά σᾶς στενοχωρήσω ἀλλά σᾶς ὀφείλω τήν ἀλήθεια»· ἐλαφριά συγκαταβατικότητα καί ταυτόχρονα μιά ἐπιβεβαίωση ἀδιαφιλονίκητης ἀνωτερότητας, καί ὅλα αὐτά λεγόντουσαν μέ ἤσυχη καί χαμηλή φωνή χωρίς ἐμπάθεια ἀλλά καί δίχως...
Είνε, αλήθεια, παράδοξο να μιλή κανείς για το διωγμό του Ωραίου στον τόπο ακριβώς του Φειδία και του Aπελλή. Kαι όμως, από κάθε γωνιά δρόμου και τοίχου, όπου οργιάζει ξεδιάντροπα η ακαλαισθησία με την...
Τό νοῦ σας! Φυλαχτῆτε! Προσέχτε! Ἤδη οἱ ἀνέμοι πού φυσοῦν ἐφέρανε ἴσαμε τ’ αὐτιά μας τά μυστηριώδη μηνύματα. Τό κάθε τί ἐγκυμονεῖ γύρω μας καί μιάν ἀπειλή. Μαχαλᾶς δέν ἔμεινε πού νά μήν τόνε...
Μπολιβάρ, ἕνα ἑλληνικό ποίημα ΦΑΣΜΑ ΘΗΣΕΩΣ ΕΝ ΟΠΛΟΙΣ ΚΑΘΟΡΑΝ, ΠΡΟ ΑΥΤΩΝ ΕΠΙ ΤΟΥΣ ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ ΦΕΡΟΜΕΝΟΝ Le cuer d’un home vaut tout l’or d’un païs Γιὰ τοὺς μεγάλους, γιὰ τοὺς ἐλεύθερους, γιὰ τοὺς γενναίους, τοὺς...
Ἡ νύχτα διαδέχεται τὴν ἡμέρα. Καὶ ὡς ἡ μέρα εἶναι ἡ περιοχὴ τῶν δέντρων καὶ τῶν λουλουδιῶν, ἔτσι κι’ ἡ νύχτα εἶναι ἡ περιοχὴ τῶν φαντασμάτων καὶ τῶν κρουνῶν. Τοποθετεῖς τὴ σκάλα στὸν τοῖχο,...
Έρωτα ανίκητε στη μάχη, Έρωτα, ανίκητε σε κάθε μάχη, συ που κυριαρχείς όπου κι αν πατήσεις, συ που ξενυχτάς τα κορίτσια με τα τρυφερά μάγουλα, που δρασκελάς πάν’ από θάλασσες και τρυπώνεις στους κήπους,...
Ποίηση είναι η πιο πυκνή μορφή προφορικής έκφρασης. Έζρα Πάουντ Βαδίζεις σε μια έρημο. Ακούς ένα πουλί να κελαηδά. Όσο κι αν είναι απίθανο να εκκρεμεί ένα πουλί στην έρημο, εσύ είσαι υποχρεωμένος να...
Mit der Dummheit kampfen die Götter selbst vergebens FR. SCHILLER Τὸ γυμνασμένο μάτι τοῦ τραμπούκου νὰ διέκρινε ἄραγε τῶν ροδόδενδρων τὴν ἁρμονία; ὄχι -ὄχι- μιὰν ἀπέραντι ἠθικολογία δὲν θὰ βοηθήση νὰ κάνουμε καλλίτερο τὸν...