Σ’ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΜΕΣΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΤΑΜΕ;
PABLO NERUDA Σ’ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΜΕΣΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΤΑΜΕ; Σ᾽ αὐτὸν τὸν χρόνο μέσα πρέπει νὰ πετᾶμε; Χωρὶς φτερὰ ἢ ἀεροπλάνα νὰ πετᾶμε πρέπει· ἀνώφελα τὰ βήματά μας πιὰ περάσαν χωρὶς ν᾽ ἀντέξουνε...
«χαῖρε, ξεῖνε, παρ᾿ ἄμμι φιλήσεαι: αὐτὰρ ἔπειτα δείπνου πασσάμενος μυθήσεαι ὅττεό σε χρή.»
PABLO NERUDA Σ’ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΜΕΣΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΤΑΜΕ; Σ᾽ αὐτὸν τὸν χρόνο μέσα πρέπει νὰ πετᾶμε; Χωρὶς φτερὰ ἢ ἀεροπλάνα νὰ πετᾶμε πρέπει· ἀνώφελα τὰ βήματά μας πιὰ περάσαν χωρὶς ν᾽ ἀντέξουνε...
Ένα πολύ ωραίο ποίημα που όμως αποδίδεται σε λάθος δημιουργό: Ἀργοπεθαίνει ὅποιος γίνεται σκλάβος τῆς συνήθειας, ἐπαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τὶς ἴδιες διαδρομές, ὅποιος δὲν ἀλλάζει περπατησιά, ὅποιος δὲν διακινδυνεύει ν᾿ ἀλλάξει χρῶμα στὰ ροῦχα...