ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

Μέσα στὴ μουσικὴ ὑπάρχει χῶρος
Νά κοιμηθῆ ὁ ἄνεμος
Μαζί του νά ταξειδέψουμε κι ἐμεῖς

Μέσα στὴ μουσικὴ ἐφύτεψαν ἕνα πάθος
Παράξενο
Ἄνθος ἡ ζωή μας ἄνθος
Ἀπὸ στόμα περνᾶ σὲ στόμα
Κόβονται τὰ γόνατά μας
Ὅταν ἀνεβαίνουμε στ’ ἄλογα
Τρέχουμε στὴ μάχη χωρὶς κεφάλια
Δὲν μᾶς ἀφήνουν τὰ σύννεφα
Νά σηκώσουμε κάτι ἀπὸ τὴ γῆ
Νὰ φέρουμε μιὰ ἐνθύμηση μαζί μας

Κάπου ὁ κίνδυνος εἶναι μεγάλος
Ὅμως αὐθόρμητα τραβᾶμε ἴσια
Προχωροῦμε ὄχι πιὰ μέσα στὴ μουσικὴ
Ἀλλὰ μέσα στό θάνατο

Κι ὁ δρόμος δὲν ἔχει τέλος.

Πηγή: ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ, ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΧΑΡΑΣ, Ἐκδόσεις Ἰωλκὸς

Ἑλλήνων Φῶς