Κατηγορία: Ποίηση
Τὰ Εἰς Ἐμαυτόν
Τ’ ἀγαπημένα, τὰ ὀρθάνοιχτα χρόνια τῆς ζωῆς μου ποὺ τὰ σφαλήσανε στὴν ἄπνοια καὶ τὴν καταχνιά, —ὅ,τι μὲ στέρησαν, ποῦ νὰ τὰ ξαναβρῶ; Προσπάθησα μὲ τὶς ἀφαίρεσες ν’ ἀναπληρώσω ἁρμύρες, ἄστρα, δέντρα, πολιτεῖες· ἦρθε...
ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΞΕΡΑΝ ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΝΕ
Ἄνθρωποι, ποὺ δὲν ἤξεραν νὰ τραγουδάνε Ἄλλαξαν ζωὴ καὶ ἤρθανε κοντά μας Κάναμε εἰρήνη καὶ τώρα περπατᾶμε ὅλοι μαζὶ Στὴν ἄκρη μιᾶς λίμνης Δὲ μιλάει κανεὶς ὅλοι σωπαίνουν Κι εὔχονται νὰ μὴν πεθάνει ὁ...
Ο ΑΣΠΑΣΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΕΛΛΑΔΑ*
» Ἄνοιξε, μάνα μας γλυκειὰ, τὴν ἄφθαρτη καρδιά σου Κι’ ἀγκάλιασέ τα τὰ φτωχὰ, τὰ μαῦρα τὰ παιδιά σου. Σφίξε μας, μάνα, σφίξε μας. Γυμνὰ ξαρματωμένα Σὰν νἄτανε κατάδικα, σὰν νἄταν νικημένα Ἔρχονται μὲς...
Ο Καρυωτάκης και οι Σάτιρες
Του Τέλλου Άγρα κείμενο δημοσιευμένο στα 1935 στο περ. Νέα Γράμματα Έχουν περάσει τρία χρόνια, από τότε που η εφημερίς «Πρωία» και συγκεκριμένως ένας από τους τότε συντάκτες της, ο κ. Κωστής Μπαστιάς, έλαβε...
Το «Δεν Ξεχνώ» που ξεχάσαμε
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ Εκείνο το «Δεν ξεχνώ» που τυπωνόταν στα μπλουζάκια μας σα φίρμα λακόστ πώς θα μας συγχωρέσει; ΚΥΠΡΟΣ 1974 Πενήντα δυο χρόνια χρειάστηκε ο άνεμος του μίσους να φέρει σπίθα απ’ τη θρακιά...
“Απ’ τη μανία την πολύ να εκσυγχρονιστούμε στο τέλος ξένη και νεκρή τη γλώσσα μας θα πούμε.”
Αφιερώνεται σε όλους και κυρίως αυτούς που έχουν δημόσιο λόγο! Σαν ένα δέντρο, αν κοπεί ή αν το ξεριζώσεις Σα δέντρο είναι η γραφή κι οφείλεις να τη σώσεις. Γεννήθηκαν στη γλώσσα μας τόσες...
