Ἱερὰ Ἑλλὰς
Ἱερὰ Ἑλλὰς Τέκος Θεοῦ εἶ ὦ Ἑλλάς, σοφίας θυγάτηρ, ἀνδρείαν μεδέουσα, φρονεῖν καὶ λέγειν ἄρειον διδοίης μοι. Δίδωμι ἐμαυτὸν σὸς καρτερόχειρ· μάκαρ γὰρ γίγνωμαι περισθενέα γὰρ εἶ. Ἀνέρας Ἕλλην εἰμί, ὑπερήδομαι ὁδοιπορῶν τὴν ἱεράν...
«χαῖρε, ξεῖνε, παρ᾿ ἄμμι φιλήσεαι: αὐτὰρ ἔπειτα δείπνου πασσάμενος μυθήσεαι ὅττεό σε χρή.»
Ἱερὰ Ἑλλὰς Τέκος Θεοῦ εἶ ὦ Ἑλλάς, σοφίας θυγάτηρ, ἀνδρείαν μεδέουσα, φρονεῖν καὶ λέγειν ἄρειον διδοίης μοι. Δίδωμι ἐμαυτὸν σὸς καρτερόχειρ· μάκαρ γὰρ γίγνωμαι περισθενέα γὰρ εἶ. Ἀνέρας Ἕλλην εἰμί, ὑπερήδομαι ὁδοιπορῶν τὴν ἱεράν...
Ἄλφα μου Βῆτα Ὡραῖον Ἄλφα μου Βῆτα ὀρφανόν, Ἄλφα μου Βῆτα ὡραῖον, ῥέει τὸ αἷμα σου γλυκύ, εἶν’ τὸ κορμί σου μιὰ πληγή. Ἐσὺ ἤσουν κάποτε ὄνειρον, θεὰ μέσα εἰς τὰ στάχυα, νερὸν τοῦ...
7 Ὁρκίζομαι στὴ φλόγα τῶν Ὁμήρων, ἡρώων γεννήτρα μὲ τὴν Ἰλιάδα, στοῦ λόγου, στῆς ἰδέας καὶ στῶν ὀνείρων ὁρκίζομαι τὴν ἄσβυστην Ἑλλάδα. Ὁρκίζομαι στὸ φῶς καὶ στὴν ὑγεία, στὴν καθαρὴ τῆς ἀρετῆς λαμπάδα, στὴν...
Στα κακοτράχαλα τα βουνά με το σουράβλι και το ζουρνά πάνω στην πέτρα την αγιασμένη χορεύουν τώρα τρεις αντρειωμένοι. Ο Νικηφόρος κι ο Διγενής κι ο γιος της Άννας της Κομνηνής. Δική τους είναι...
ΛΟΓΟΣ ΠΕΜΠΤΟΣ Γεννήτρα γῆ, κυματιστὰ σ’ ἐσένα εἶν’ ὅλα, Ἑλλάδα! Γιαλὸς, κ’ ἕνα ἀνατρίχιασμα καὶ στὴ γαλήνη σου εἶναι, κορμὶ γυναίκας, καὶ ὅλα σου, κι ἀπὸ κορφὴ ὡς τὰ νύχια, κι ἀνάερα καὶ καμαρωτὰ...
Κρεμάστη ἀνάστροφα ἡ σελήνη πάνω στὸ χάος τὸ γαλανὸ κι ὁ θεὸς προσμένει τὸ θεό του σὰν ἄνθρωπος στὸν οὐρανό. Πηγή: www.nektarios.gr Φωτογραφία: Tumblr
Ἦταν ἕνας νέος ὠχρός. Καθόταν στὸ πεζοδρόμιο. Χειμῶνας, κρύωνε. Τί περιμένεις; τοῦ λέω. Τὸν ἄλλον αἰῶνα, μοῦ λέει. Ποῦ νὰ πάω Ὅσο γιὰ μένα, ἔμεινα πάντα ἕνας πλανόδιος πωλητὴς ἀλλοτινῶν πραγμάτων, ἀλλά… ἀλλὰ ποιὸς...