Πρόσθεσις (Κωνσταντῖνος Π. Καβάφης)
Ἂν εὐτυχὴς ἢ δυστυχὴς εἶμαι δὲν ἐξετάζω, πλὴν ἕνα πρᾶγμα μὲ χαρὰν στὸ νοῦ μου πάντα βάζω: ποὺ στὴν μεγάλη πρόσθεση (τὴν πρόσθεσή των, ποὺ μισῶ), ποὺ ἒχει τόσους ἀριθμούς, δὲν εἶμ’ ἐγὼ ἐκεῖ...
«χαῖρε, ξεῖνε, παρ᾿ ἄμμι φιλήσεαι: αὐτὰρ ἔπειτα δείπνου πασσάμενος μυθήσεαι ὅττεό σε χρή.»
Ἂν εὐτυχὴς ἢ δυστυχὴς εἶμαι δὲν ἐξετάζω, πλὴν ἕνα πρᾶγμα μὲ χαρὰν στὸ νοῦ μου πάντα βάζω: ποὺ στὴν μεγάλη πρόσθεση (τὴν πρόσθεσή των, ποὺ μισῶ), ποὺ ἒχει τόσους ἀριθμούς, δὲν εἶμ’ ἐγὼ ἐκεῖ...
Τὸ ποίημα αὐτὸ τοῦ F. Mistral δημοσιεύτηκε τὸ 1848 στὸ ἐπαναστατικὸ φύλλο «Le Coq». Ὅταν στὰ Ἱεροσόλυμα λαὸς ἄγριος μανιωμένος «θάνατος ― ἔκραζε ― στὸ λαοπλάνο!» κ’ ἔβριζε τὴ θυσία Σου τὴν πανύψηλη, Χριστέ...
Χαρὰ σὲ κειὸν ποὺ πρωτοσήκωσε Ἀπ᾿ τὶς σκόνες σκεπασμένο, τὸ δίστομο σπαθὶ τοῦ λόγου σου στὸν ἥλιο Μακρυγιάννη. Κι᾿ ἀπάνω καὶ στὶς δυὸ πλευρὲς γραφή Ἀπ᾿ τὴ μιά, τὰ λόγια αὐτά Σου χαραγμένα, στρατηγέ...
Ὁ μαῦρος ἁγιασμὸς Καλημέρα ἐξουσία!Αἰσθάνομαι πιότερον χαρούμενος σήμερα. Ὅπως καὶ κάθε ἄλλην ἡμέρα, πλημμυρίζει ἡ καρδιά μου μὲ ἄπλετον φῶς καὶ χαρά, διότι ἐνῶ ἐσὺ παλεύεις νὰ τσακίσῃς κάθε τί ποὺ τὸ σύμπαν προφέρει...
Ὁ τάφος τοῦ Παύλου Μελᾶ ὅπως δημιουργήθηκε πρῶτα στὴν Καστοριά. Φωτογραφία τοῦ 1904 τοῦ Λεωνίδα Παπάζογλου (1872 – 1918) Τὸ μάτι νἆναι ἀδάκρυτο, νὰ μὴ θρηνάῃ τὸ στόμα.Γι’ αὐτοὺς ποῦ τρέξαν ὡς ἀετοί,Καὶ ἀφήκανε...
Μακεδονία, ξακουστὴ τοῦ Ἀλεξάνδρου χήρα! Τοῦ δοξασμένου βασιλιᾶ γιὰ ντύσου τὴν πορφύρα, Τὸ διαμαντένιο στέμμα του γιὰ βάλε στὸ κεφάλι, Τ’ ἀνίκητό του τὸ σπαθὶ γιὰ ξαναζώσου πάλι, Καὶ σκόρπα στὴν Ἀνατολὴ φωτιὰ καὶ...