Η ΛΙΜΝΗ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ
‘Σὰ’ σὲ βλέπω πάντα νἆσαι Δίχως κῦμ’ ἀγριωπό, Νὰ γελᾷς καὶ νὰ κοιμᾶσαι, Λίμνη, σ’ ἀγαπῶ. Μὲ τὸ γλήγορο πρυάρι, Νύχτα, δειλινό, πρωΐ, Μέσ’ ‘ς τὴ γαλανή σου χάρι Νοιώθω μόνο τὴ ζωή. Μέσ’...
«χαῖρε, ξεῖνε, παρ᾿ ἄμμι φιλήσεαι: αὐτὰρ ἔπειτα δείπνου πασσάμενος μυθήσεαι ὅττεό σε χρή.»
‘Σὰ’ σὲ βλέπω πάντα νἆσαι Δίχως κῦμ’ ἀγριωπό, Νὰ γελᾷς καὶ νὰ κοιμᾶσαι, Λίμνη, σ’ ἀγαπῶ. Μὲ τὸ γλήγορο πρυάρι, Νύχτα, δειλινό, πρωΐ, Μέσ’ ‘ς τὴ γαλανή σου χάρι Νοιώθω μόνο τὴ ζωή. Μέσ’...
Περισσότερα