MEPEΣ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ*
Μεγάλη Δευτέρα
Ὁ ὢν καί ὁ ἦν καί ὁ ἐρχόμενος.1
Τό Ἄλφα καί τό Ὠμέγα.
Περίμενέ με μάνα μου περίμενέ με ἀκόμα
ὥσπου νά φτάσει ἡ ἄνοιξη στό παγωμένο χῶμα.
Ὁ γεωμέτρης τοῦ ἀχανοῦς.
Ὁ ποιμήν τῶν ἀστέρων.
Περίμενέ με μάνα μου σάν τό πουλί τοῦ νότου
πού σμίγει μάτι καί φτερό νά βρεῖ τόν οὐρανό του.
Ὁ κυβερνήτης τῶν Ἀριθμῶν.
Ὁ δαμαστής τῶν Σημείων.
Περίμενέ με μάνα μου κάποια Παρασκευή σου
στήν πύλη τοῦ Παράδεισου στό φρέαρ τῆς ἀβύσσου.
Ἐγγύς. Ἐγγύτατος ὁ καιρός.
Ὁ ὤν καί ὁ ἦν καί ὁ ἐρχόμενος.
1Ἐρανίσματα ἤ συρραφή λέξεων ἀπό τήν Καινή Διαθήκη στήν ἔκδοση: NOVUM TESTAMENTUM GRAECE, DEUTSCHE BIBEL-GESELLISCHAFT, Στουτγάρδη (1979).
Μεγάλη Τρίτη
Ἐπόρνευσαν οἱ βασιλεῖς καί ἐκ τοῦ οἴνου τῆς πορνείας
ἐμεθύσθησαν οἱ κατοικοῦντες τήν γῆν.
Κάτω ἀπ’ τά λάβαρα τῆς Ρώμης
στήν τέντα τῆς Μαγδαληνῆς
ἐσύ πατέρας τῆς συγγνώμης
κι ἐμεῖς παιδιά τῆς ἡδονῆς.
Ζοφώδης καί ἀσέληνος ὁ ἔρως τῆς ἀμαρτίας.
Βραχνή ἀκούστηκε ἡ κραυγή
στά καπηλειά τῆς πολιτείας
ἐσύ ἀμνίον γιά σφαγή
κι ἐμεῖς κριοί τῆς ἀμαρτίας.
Τό πολύτιμον μῦρον ἡ πόρνη ἔμιξε μετά δακρύων
καί ἐξέχεεν εἰς τούς ἀχράντους πόδας σου.
Δέ σέ πτόησαν οἱ Πιλάτοι
οὔτ’ ὁ καιρός πού εἶν’ ἐγγύς
ἐσύ τῶν οὐρανῶν τά πλάτη
κι ἐμεῖς παρείσακτοι τῆς γῆς.
Ἐγώ φῶς εἰς τόν κόσμο ἐλήλυθα, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων
εἰς ἐμέ ἐν τῇ σκοτίᾳ μή μείνῃ.
Μεγάλη Τετάρτη
Ἐκ τῶν σπηλαίων τοῦ ὄρους ἐξῆλθον οἱ δαίμονες.
Τετάρτη τῶν τεφρῶν καί τῶν παθῶν
ὁ θάνατος δὲν ἔχει παρελθόν.
Τετάρτη τῶν ψυχῶν καί τῶν ἀγγέλων
ὁ θάνατος δέν ἔχει οὔτε μέλλον.
Ὡς θάλασσα ὑαλίνη ὁμοία κρυστάλλῳ.
Τοῦ σύμπαντος ἠχεῖ τό ἐκκρεμές
ξυπνῆστε ν’ ἀποδώσουμε τιμές.
Φανῆκαν οἱ οὐράνιοι στρατηλάτες
σά σκοτεινοῦ Ρουβίκωνα Γαλάτες.
Πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη. Τά τρία ταῦτα.
Μείζων δέ τούτων ἡ ἀγάπη.
Τῆς γῆς ἀναθαρρῆσαν οἱ πληγές.
Πότε θ’ ἀνάψει ὁ ἥλιος πυρκαγιές
νά κάψουν τό παλάτι τοῦ Ἡρώδη
καί τ’ ἄνθος τοῦ κακοῦ νά γίνει ρόδι;
Πάντα ποιεῖτε ἵνα γένησθε ἄμεμπτοι καί ἀκέραιοι
μέσον γενεᾶς σκολιᾶς καί διεστραμμένης.
Μεγάλη Πέμπτη
Τά ἔργα του ἀληθινά καί αἱ ὁδοί του εὐθεῖαι.
Αὐτός πού κρέμασε τόν ἥλιο
στό μεσοδόκι τ’ οὐρανοῦ
κρέμεται σήμερα σέ ξύλο—
ἵλεως Κύριε γενοῦ!
Καί στ’ ἀσπαλάθια τῆς ἐρήμου
μιά μάνα φώναξε: «Παιδί μου!».
Διά ξύλου τά τέκνα τοῦ Ἀδάμ
Παραδείσου γεγόνασιν ἄποικοι.
Μέ τοῦ Ἀπριλιοῦ τ’ ἀρχαῖα μάγια
μέ τῶν δαιμόνων τό φιλί
μπῆκε στό σπίτι ἡ κουκουβάγια
μπῆκε κοράκι στήν αὐλή.
Κι ὅλα τ’ ἀγρίμια στό λαγκάδι
πῆραν τό δρόμο γιά τόν Ἄδη.
Ἐλήλυθεν εἰς τήν γῆν ἵνα μαρτυρήσῃ τῇ ἀληθείᾳ.
Θά ξανασπείρει καλοκαίρια
στήν ἄγρια παγωνιά τοῦ νοῦ
αὐτός πού κάρφωσε τ’ ἀστέρια
στήν ἅγια σκέπη τ’ οὐρανοῦ.
Κι ἐγώ κι ἐσύ κι ἐμεῖς κι οἱ ἄλλοι
θά γεννηθοῦμε τότε πάλι.
Οὗτος ἐστιν ἡ ζωή καί τό φῶς καί ἡ εἰρήνη τοῦ κόσμου.
Μεγάλη Παρασκευή
Ἄξιος ὁ τήν γῆν κρεμάσας ἐν ὕδασιν.
Βαριά τά βήματά μου σέρνω
στό φῶς τῆς μέρας τό θαμπό
κρίνα τῆς ἄνοιξης σοῦ φέρνω
καί στό σταυρό σου τ’ ἀκουμπῶ—
φίλε δακρυοπότιστε
τῶν πρωτίστων πρώτιστε
τῶν πρωτίστων πρώτιστε.
Ἄξιος ὁ νεφέλαις κοσμήσας τό στερέωμα.
Ἄρρωστος κύλησε ὁ αἰώνας
κι ὁ ἥλιος βγαίνει μισερός
σάν τό φτερό τῆς χελιδόνας
πού τό σακάτεψε ὁ καιρός—
φίλε τρισμακάριστε
τῶν ἀρίστων ἄριστε
τῶν ἀρίστων ἄριστε.
Ἄξιος ὁ τήν γῆν ζωγραφήσας τοῖς ἄνθεσιν.
Σήμερα ὁ Ἄδης ἠνεώχθη
γεφύρι ἐγίνη ὁ Γολγοθᾶς
καί στοῦ θανάτου ἐσύ τήν ὄχθη
ἄφατο δρόμο ἀκολουθᾶς—
ἔγγιστε κι ἀνέγγιστε
τῶν μεγίστων μέγιστε
τῶν μεγίστων μέγιστε.
Ἄξιον ἐστί τό ἀρνίον τό ἐσφαγμένον.
Μέγα Σάββατον
Μέμνησο!
Ὅλα στέρεψαν σιγά σιγά.
Τά περιστέρια πετοῦν ἀργά
σέ λίμνες ἄνυδρες βάλτους ὑγρούς
σέ διψασμένους κήπους κι ἀγρούς.
Μέμνησο τῶν παιδίων ἅ σοί ἔδωκεν ὁ Θεός.
Πίσω ἀπό τούς λόφους τούς χαμηλούς
μέ τούς προφῆτες καί τούς τρελούς
στέκουν παράμερα τρία παιδιά
σά γλαροπούλια στήν ἀμμουδιά.
Τά ρήματα ἅ λελάληκας ἡμῖν πνεῦμά ἐστιν καί ζωή ἐστιν.
Μές στῶν καιρῶν τήν ἀνημποριά
διῶξε τό γρέγο καί τό βοριά
καί ξαναγύρισε ἥλιε στή γῆ
μέ τοῦ θριάμβου σου τήν κραυγή.
Ὅτι σύ εἶ ἡ ἀλήθεια καί ἡ ζωή καί ἡ ἀνάστασις
Ὁ ὤν καί ὁ ἦν καί ὁ ἐρχόμενος.
*Παραγγελία τοῦ Μάνου Χατζιδάκι γιά νά ἔγραφε ἐκεῖνος μουσική καί νά παρουσίαζε μέ τήν Ὀρχήστρα τῶν Χρωμάτων ἕνα ἔργο κατάλληλο γιά τή Μεγάλη Ἑβδομάδα (1990) μέ βασικό ἐρμηνευτή τόν Μανώλη Μητσιᾶ. Τελικά, οἱ «Μέρες Ἐπιταφίου» μελοποιήθηκαν ἀπό τόν Δημήτρη Παπαδημητρίου καί παρουσιάστηκαν τή Μεγάλη Τετάρτη τοῦ 2014 στή Στέγη Γραμμάτων καί Τεχνῶν μέ λαϊκό ἑρμηνευτή ἐπίσης τόν Μανώλη Μητσιᾶ. Τό ἔργο ἐκδόθηκε σέ CD τό 2015.
Πηγή: Νίκος Γκάτσος, Ὅλα τά τραγούδια
