Tagged: Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

0

Tὰ τιμαλφῆ τοῦ Γένους

«Εἴμαστε ἀπὸ καλὴ γενιὰ» Ἐλύτης Ὁ Καποδίστριας «δύο χρόνια κοντὰ μᾶς κυβέρνησε ἀγγελικά. Καὶ μᾶς γύμναζε καὶ στὴν οἰκονομίαν. Ὅτι καὶ ὁ Κυβερνήτης μας μίαν κότα ἔτρωγε τέσσερις ἡμέρες» (Μακρυγιάννης, «Ἀπομνημονεύματα»). «Πολιτεία τροφὴ ἀνθρώπων...

2

Η ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

Γράφει ὁ Δημ. Νατσιός «Ὅς δ’ ἄν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ, συμφέρει αὐτῷ ἵνα κρεμασθῇ μύλος ὀνικός εἰς τόν τράχηλον αὐτοῦ καί καταποντισθῇ ἐν τῷ πελάγει τῆς θαλάσσης» (Ματθ....

Αλέξανδρος Μωραϊτίδης 0

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΩΡΑΪΤΙΔΗΣ

Αθανάσιος Καραπέτσας Στο σηµείωµά µας τούτο θα ασχοληθούµε µε τον σχεδόν άγνωστο σε µας λογοτέχνη, τον Αλέξανδρο Μωραϊτίδη, τον ταπεινό συνοδοιπόρο του άλλου Αλέξανδρου, του Παπαδιαµάντη. Σίγουρα δεν υπήρξε δηµιουργός πρώτου µεγέθους, είναι όµως...

0

ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΙΚΑ ΡΗΜΑΤΑ

Φώτη Δημητρακόπουλου Καθηγητοῦ Βυζαντινῆς Φιλολογίας Ποῦ κεῖται ἡ θελκτικότητα τοῦ παπαδιαμαντικοῦ διηγήματος; Ἀναμφισβήτητα στὴν ποιητικότητά του – ὁ Παλαμᾶς πρῶτος, κι ἄλλοι μετὰ ἀπὸ αὐτόν, τὸ διακήρυξε: «Μέσα στὸν παρατηρητὴ εἶναι καὶ ἕνας ποιητής»,...

0

Ὑπὸ τὴν βασιλικὴν δρῦν

Παπαδιαμάντης Ἀλέξανδρος Ὅταν παιδίον διηρχόμην ἐκεῖ πλησίον, ἐπὶ ὀναρίου ὀχούμενος, διὰ νὰ ὑπάγω νὰ ἀπολαύσω τὰς ἀγροτικὰς μας πανηγύρεις, τῶν ἡμερῶν τοῦ Πάσχα, τοῦ Ἁγίου Γεωργίου καὶ τῆς Πρωτομαγιᾶς, ἐρρέμβαζον γλυκὰ μὴ χορταίνων νὰ...

0

Ο ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΓΡΑΙΚΥΛΟΙ

ἡ ἄρνηση τῆς ταυτότητας Φώτιου Ἀρ. Δημητρακόπουλου καθηγητοῦ Βυζαντινῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν «τούτ’ ἡ χώρα ποὺ ἀνεμίζει τοὺς ἀμέτρητους γραικύλους», ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ Ὁ τελευταῖος γραικυλισμὸς ὡς νόσημα τῆς ἑλληνικῆς διανόησης ἀπορρέει ἀπὸ ἕνα παλαιὸ...

0

ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΜΑΣ ΑΓΡΙΕΨΕ

Παπαδημητρίου Απόστολος Στις 24 Αυγούστου η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του νεομάρτυρα αγίου Κοσμά του Αιτωλού. Θα όφειλε να τον τιμά και η Πολιτεία, καθώς υπήρξε ο μεγαλύτερος φωτιστής του σκλαβωμένου Γένους μας,...

0

Ρεμβασμὸς τοῦ Δεκαπενταυγούστου (1906)

Ἀνάμεσα εἰς συντρίμματα καὶ ἐρείπια, λείψανα παλαιᾶς κατοικίας ἀνθρώπων ἐν μέσῳ ἀγριοσυκῶν, μορεῶν μὲ ἐρυθροὺς καρπούς, εἰς ἔρημον τόπον, ἀπόκρημνον ἀκτὴν πρὸς μίαν παραλίαν βορειοδυτικὴν τῆς νήσου, ὅπου τὴν νύκτα ἑπόμενον ἦτο νὰ βγαίνουν...