ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ

«Καὶ ψυχὴ
εἰ μέλλει γνώσεσθαι αὐτὴν
εἰς ψυχὴν
αὐτῇ βλεπτέον»

ΠΛΑΤΩΝ, Ἀλκιβιάδης 133β΄


- Γιατί σταμάτησες; Φοβᾶσαι;

- Ἐγώ; Ἐγώ μιλάω με το χιόνι 25 χρόνια. Τό χιόνι μέ ξέρει. Σταμάτησα γιατί τό χιόνι εἰπέ ὄχι...καί τό χιόνι πρέπει νά τό σέβεσαι.

Πέρα, πίσω ἀπ' τά βουνά εἶναι τά σύνορα Σκόπια - Ἀλβανία. Σέ δυό ὧρες μέ τό τοπικό λεωφορεῖο εἶσαι στό Μοναστήρι.

Θέλω νά γίνουμε φίλοι. Στό χωριό μου, γιά νά γίνουμε φίλοι...πρέπει νά πιοῦμε ἀπό τό ἴδιο ποτήρι καί νά ἀκούσουμε τό ἴδιο τραγούδι.

Ξέρεις κάτι; Ἡ Ἑλλάδα πεθαίνει. Πεθαίνουμε σά λαός. Κάναμε τόν κύκλο μας. Δέν ξέρω πόσες χιλιάδες χρόνια ἀνάμεσα σέ σπασμένες πέτρες καί ἀγάλματα...καί πεθαίνουμε. Ἀλλά ἄν εἶναι νά πεθάνει ἡ Ἑλλάδα νά πεθάνει γρήγορα, γιατί ἡ ἀγωνία κρατάει πολύ καί κάνει πολύ θόρυβο.

Μωρή φύσηηη! Μόνη σου εἶσαι; Μόνος μου εἶμαι κι ἐγώ. Πάρε ἕνα μπισκότο!

(Ἀπόσπασμα ἀπό τήν ταινία "ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ" τοῦ Θόδωρου Ἀγγελόπουλου)


ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ

Ἕνας σκηνοθέτης τοῦ κινηματογράφου περιδιαβάζει τήν ταραγμένη βαλκανική χερσόνησο καί ὥς ἄλλος Ὀδυσσέας κάνει ἕνα ταξίδι ἐπιστροφῆς μέσα ἀπ’ τή μνήμη καί τά ξέφτια τῆς πρόσφατης ἱστορίας. Μία ἀναζήτηση σέ παλιά ἑλληνικά ἀστικά τοπία πού ἔχουν καταρρεύσει, ρημάξει καί ξεθωριάσει. Φλώρινα, Κορυτσά, Μοναστήρι, Φιλιππούπολη, Μαύρη Θάλασσα, Κονστάντσα, Βουκουρέστι, Δούναβης, Βελιγράδι, Μόσταρ καί τό τραγικό Σαράγιεβο. Ἕνα ἀπέραντο τοπίο πληγῶν πού δέν λένε νά κλείσουν, ἐδῶ κι ἕναν αἰῶνα σχεδόν. Ὡς κίνητρο γι’ αὐτή τήν περιπλάνηση χρησιμοποιεῖται ἕνα κουτί φίλμ τῶν πρώτων κινηματογραφιστῶν τῶν Βαλκανίων, τῶν ἀδελφῶν Μανάκια, τό ὁποῖο ἔχει μείνει ἀνεμφάνιστο καί ἀνεπεξέργαστο ἀπ’ τίς ἀρχές τοῦ 20οῦ αἰῶνα, ὅπως καί ἡ ἀδιεκπεραίωτη ὑπόθεση τῶν Βαλκανίων.



Ἑλλήνων Φῶς

Σχετικά άρθρα...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *