Tagged: Νεοελληνικά Ἀναγνώσματα

0

Νόστιμον ἦμαρ

Ἔφυγα σχεδὸν παιδὶ καὶ ξαναγυρίζω σχεδὸν γέρος. Δεκατέσσερα ὁλάκερα χρόνια ἡ κακὴ μου μοῖρα μὲ κράτησε δεμένο στὴ ξενιτιά, πότε μὲ δυστυχίες ἀφάνταστες, πότε μ' εὐτυχίες πλανερές. Εὐτυχίες καὶ δυστυχίες τὸ ἴδιο μ' ἀλυσόδεναν...

0

Θεσσαλονίκη (Ἰωάννης Πολέμης)

Ἡ Σαλονίκη ποὺ ἔσβηνε μὲ τοῦ καιροῦ τὸ διάβα -καντήλι ποὺ τρεμόφωτο γιὰ λάδι λαχταρᾷ- ἀποβραδὶς κοιμήθηκε δυστυχισμένη, σκλάβα, καὶ τὴν αὐγούλα ξύπνησεν ἀρχόντισσα, κυρά. Τί νά 'βλεπε στὸν ὕπνο της, τί νά 'ταν...

0

Πάει τὸ καλοκαίρι (Ἀριστομένης Προβελέγγιος) - Καλό μῆνα!

Πάει τὸ καλοκαίρι κι ἡ καλοκαιριά· νέφη σηκῶθηκαν καὶ τὸν ἴσκιο των στὰ πελάγη ρίχνουν, ρίχνουν στὴ στεριά. Φθινοπώρου πνεῦμα θλιβερὸ περνᾷ, μυστικὸ στὰ δένδρα πνέει ψιθύρισμα καὶ τὰ φύλλ' ἀνάρια πέφτουν τὰ στερνά....

0

Ἡ μουσική (Γεράσιμος Μαρκορᾶς)

Χαῖρε, ὦ θεία, ποὺ μάγια τόσα δίχως μίλημα σκορπᾶς· ποὺ τοῦ κόσμου κάθε γλῶσσα μὲ τοὺς ἤχους σου νικᾷς! Σὰν τὸ στῆθος πλημμυρίσῃ ἀπὸ αἰσθήματα πολλά, μέσα ἐκεῖθε νὰ τὰ χύσῃ δυσκολεύεται ἡ λαλιά....

0

Μὴ φοβηθῇς (Ἰωάννης Πολέμης)

(Λυρικὸν ἠθογραφικὸν ποίημα) Μὴ φοβηθῇς τὸ σπίτι ποὺ ἄνοιξε στὴ γῆ βαθιὰ τὰ θέμελά του, κι ἄς ἔρθουν χίλιοι ἀνεμοστρόβιλοι καὶ τὴ σκεπή του ἄς ρίξουν κάτου. Μὴ φοβηθῇς τὸ δέντρο ποὺ ἅπλωσε τὶς...

0

Τὸ κρυφὸ σχολειό - Ἰωάννης Πολέμης

Ἀπ' ἔξω μαυροφόρ' ἀπελπισιά, πικρῆς σκλαβιᾶς χειροπιαστὸ σκοτάδι, καὶ μέσα στὴ θολόχτιστη ἐκκλησιὰ (στὴν ἐκκλησιά, ποὺ παίρνει κάθε βράδυ τὴν ὄψι τοῦ σχολειοῦ,) τὸ φοβισμένο φῶς τοῦ καντηλιοῦ τρεμάμενο τὰ ὀνείρατα ἀναδεύει καὶ γῦρο...

0

Ὁ ναὸς τοῦ Ὁλυμπίου Διός

Εἰς τὸ Ζάππειον μᾶς ἑλκύουν τὰ ἐρείπια τοῦ ναοῦ τοῦ Ὀλυμπίου Διός· καὶ πλησιάζομεν. Τί γίγαντες, τί κολοσσοὶ μᾶς φαίνονται οἱ δέκα ἕξ ἐκεῖνοι στῦλοι, οἱ ὁποῖοι μακρόθεν, ὅπως ἵστανται μεμονωμένοι ἐν τῷ μέσῳ...